สภาพแวดล้อมรอบตัวดูปกติทุกอย่าง มองเผิน ๆ แทบไม่มีอะไรผิดปกติเลย
แต่ความจริงกลับไม่ใช่เช่นนั้น!
ทุกสิ่งรอบตัวล้วนผ่านการจัดวางอย่างประณีต ไม่ว่าจะเป็นหญ้าน้ำที่ลู่ลงอยู่ริมฝั่ง ก้อนหินเล็ก ๆ แต่ละก้อนที่วางเรียงกัน หรือตำแหน่งของต้นไม้แต่ละต้น...
ล้วนมีความหมายแฝงทั้งสิ้น!
พูดได้แค่ว่าคนคนนั้นมีฝีมือจริง ๆ ถึงกับซ่อนค่ายกลได้แนบเนียนขนาดนี้ หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับสภาพแวดล้อมรอบข้างอย่างสมบูรณ์แบบ
วิธีการเช่นนี้ทำให้เขานึกถึงเชือกที่ใช้มัดเฉินซู่ขึ้นมา
ตอนนั้นคนคนนั้นก็ใช้วิธีเดียวกัน ซ่อนเงื่อนผนึกวิญญาณที่แท้จริงไว้ท่ามกลางวิธีมัดอันยุ่งเหยิง
ถ้าไม่ใช่เพราะเซิ่งซินเยว่สังเกตเห็นความผิดปกติได้ทันเวลา พวกเขาคงหลงกลอีกฝ่ายไปแล้ว ถึงตอนนั้นก็คงยิ่งเดินผิดทางไปไกลขึ้นเรื่อย ๆ
เมื่อมองทุกอย่างออก หน่าหวายก็รู้สึกราวกับกระจ่างแจ้งขึ้นมาทันที
“เข้าใจแล้วเหรอ?”
เซิ่งซินเยว่จัดการเรื่องที่เกี่ยวข้องกับจงซิวหมิงและคนอื่น ๆ เสร็จ แล้วไม่รู้ว่าเดินมาอยู่ข้างเขาตั้งแต่เมื่อไร ก่อนเอ่ยถามเสียงเรียบ
“เข้าใจแล้ว”
หน่าหวายรู้สึกซับซ้อนอยู่บ้าง
ในฐานะผู้เชี่ยวชาญค่ายกลตัวจริง เขาเคยรับภารกิจมาไม่น้อย แต่ครั้งนี้ไม่ว่าจะทำอะไรก็ดูจะช้ากว่าเซิ่งซินเยว่ไปหนึ่งก้าวเสมอ
“คุณก็เป็นผู้เชี่ยวชาญค่ายกลเหรอ?”