มือของชายหนุ่มสั่นวูบ โทรศัพท์แทบกระเด็นหลุดมือ!
เชื่อม... เชื่อมสายงั้นเหรอ?!
ราวกับเห็นอะไรบางอย่างที่น่าสะพรึงกลัวสุดขีด เขาขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่ม ขยับกระดืบไปมา พยายามยัดตัวเองเข้าไปในช่องว่างระหว่างที่นอนให้ได้!
ทำไม... ทำไมพระจันทร์ครึ่งซีกถึงเชื่อมสายมาหาเขากะทันหันได้ล่ะ?
เขาสั่นเทาพลางพยายามกดปฏิเสธ แต่ไม่รู้เกิดอะไรขึ้น ทั้งที่กดปฏิเสธไปแล้ว โทรศัพท์กลับค้างอยู่สองวินาที ก่อนจะแสดงว่ารับสายเรียบร้อย!
เซิ่งซินเยว่เลิกคิ้ว “ขอโทษที เห็นทางนั้นเงียบไปตั้งนาน เลยช่วยรับสายให้”
ชายหนุ่ม “!!!”
ทันทีที่เห็นใบหน้านี้ อารมณ์ของ【นักฆ่าเงามืด】ก็พลุ่งพล่านขึ้นมา!
เธอจำใบหน้านี้ได้
เขาคือคนส่งอาหารคนนั้นในวันนั้น!
เธอพุ่งไปที่หน้าจอทันที ดวงตาที่ถูกสีดำกลืนกินไปเกือบสองในสามจ้องเขม็งไปยังชายคนนั้น ปากส่งเสียง “แฮ่ก ๆ” ไม่หยุด
หากเซิ่งซินเยว่ไม่ห้ามไว้ ไม่แน่ว่าวินาทีถัดมาเธอคงปีนตามสายอินเทอร์เน็ตไปหาเขาแล้ว!
ตั้งแต่ถูกบังคับให้เข้ามาในห้องไลฟ์สด ชายส่งอาหารคนนั้นก็ตึงเครียดจนแทบขาดใจอยู่แล้ว ครั้นใบหน้าสุดสยองขวัญขยายใหญ่ขึ้นบนหน้าจออย่างฉับพลัน เขาก็ผวาจนแทบสิ้นสติ!
“ผมผิดไปแล้ว!”
เซิ่งซินเยว่ยังไม่ทันพูดอะไร เขาก็ทรุดเข่าลงบนเตียงดังตุบ กำแพงใจพังทลาย น้ำตากับน้ำมูกไหลพรั่งพรูออกมาพร้อมกัน “ผม... ผมขอโทษคุณ ผมขอโทษ!”
“ผมสมควรตาย! ตอนนั้นผมแค่สติหลุดไปชั่ววูบ ผม... ผมถูกข้อมูลมากมายบนอินเทอร์เน็ตปั่นหัว จริง ๆ แล้วผมก็เสียใจตั้งแต่กลับไปวันนั้นแล้ว!”