เจียงเอ่อร์มองเธออย่างเหม่อลอย “คุณรู้จักฉันเหรอ?”
“เรื่องนั้นไม่สำคัญหรอก”
เซิ่งซินเยว่กล่าว “เธอแค่ต้องรู้ว่า ถ้าฟังฉัน เธอก็จะไม่ถูกลงโทษ”
“ลงโทษเหรอ? ฉันไม่สนใจหรอกว่าจะถูกลงโทษหรือเปล่า คนชั่วตัวจริงยังไม่เห็นถูกลงโทษเลย ตอนนี้ฉันกลายเป็นผีไปแล้ว ยังจะต้องสนใจอะไรอีก?!”
ราวกับได้ยินเรื่องตลก เจียงเอ่อร์พลันหัวเราะเยาะออกมา
“เธอไม่กลัวถูกลงโทษ งั้นอยากเป็นหุ่นเชิดของคนอื่นหรือไง?”
เซิ่งซินเยว่กล่าวอย่างสงบนิ่ง “ตอนที่เธอยังมีชีวิตอยู่ เธอก็ไม่ต่างจากหุ่นเชิดของพวกเขาสามคน พวกเขาสั่งให้ทำอะไร เธอก็ต้องทำ ชีวิตแบบนั้น ฉันเชื่อว่าเธอคงไม่อยากกลับไปใช้มันอีกแล้วใช่ไหม?”
“ตอนนี้ฉันไม่มีทางกลับไปใช้ชีวิตแบบนั้นอีกแล้ว!”
“งั้นเหรอ?”
เซิ่งซินเยว่ย้อนถามเสียงเรียบ “ตอนนี้เธอก็เป็นหุ่นเชิดของคนที่ช่วยเธออยู่ไม่ใช่หรือไง?”
เจียงเอ่อร์โต้กลับ “คุณก็พูดเองว่าคนนั้นช่วยฉัน แล้วฉันจะเป็นหุ่นเชิดของเขาได้ยังไง?”
“เขาช่วยฉันแก้แค้นต่างหาก เป็นเขาที่พาฉันออกมาจากทะเลสาบ แล้วก็เป็นเขาที่ทำให้ฉันมีพลัง จนตอนนี้ฉันแก้แค้นได้แล้ว!”
เอาละ
เซิ่งซินเยว่พยักหน้า
หลอกถามจนได้คำตอบแล้ว
เมื่อพลังของเธอทยอยปลดผนึกมากขึ้นเรื่อย ๆ คนที่อยู่เบื้องหลังก็ซ่อนตัวจากเธอได้ไม่แนบเนียนเหมือนในตอนแรกอีกต่อไป
โดยเฉพาะตอนนี้เธอมีเบาะแสของคนคนนั้นอยู่ไม่น้อยแล้ว ขอเพียงมองทะลุจุดเล็ก ๆ สักจุด ก็จะสาวไปถึงเบาะแสที่ลึกลงไปได้