【ฮือ ๆ คุณหนูทั้งสวยทั้งใจดี!】
【ตรงหน้าพี่หนิงคึกคักขนาดนั้น แต่ตรงหน้าสองคนนี้กลับเงียบเหงา คุณหนูคงมองออกว่าพวกเธอกำลังอึดอัดอยู่ใช่ไหม? ถึงได้จงใจเข้ามาช่วยคลี่คลายสถานการณ์ สมกับเป็นลูกหลานตระกูลใหญ่จริง ๆ คุณหนูมีไหวพริบในการเข้าสังคมสูงมาก!】
【ก่อนหน้านี้เมิ่งเถียนเอ๋อร์ทำเกินไปตั้งขนาดนั้น แต่คุณหนูก็ยังยอมเข้ามาช่วย ซึ้งจัง ถ้าเป็นฉันคงคร้านจะสนใจเธอแล้ว!】
【หึ คุณหนูของเราให้เกียรติขนาดนี้แล้ว หวังว่าเมิ่งเถียนเอ๋อร์จะรู้ตัวบ้าง อย่าได้ไม่รู้จักเห็นคุณค่าของคนดี!】
ถานชิงชิงนั่งลงข้างทั้งสองคนอย่างสนิทสนม ตะเกียบในมือยื่นไปยังอาหารกลางโต๊ะแล้ว
ในสายตาของเธอ ตรงที่ทุกคนนั่งกันอยู่คึกคักขนาดนั้น แต่สองคนนี้กลับนั่งอยู่ตรงนี้โดยไม่มีใครสนใจ ในใจคงเศร้ามากแน่ ๆ
ตอนนี้เธออุตส่าห์เข้ามาลองชิมอาหารของพวกหล่อน นับว่าไว้หน้าพวกหล่อนมากแล้ว!
ถึงจะไม่รู้ว่าเมิ่งเถียนเอ๋อร์มีอคติกับเธอตั้งแต่เมื่อไร แต่ถานชิงชิงก็อยากเห็นเมิ่งเถียนเอ๋อร์ที่เดิมทีทั้งหยิ่งยโสและไม่ยอมใคร ถูกความใจดีของเธอทำให้ใจอ่อนลง จนกลายมาเป็นหนึ่งในแฟนคลับตัวยงของเธอ...
คิดเช่นนั้นแล้ว ถานชิงชิงก็ยิ้มหวานกว่าเดิม
ตะเกียบกำลังจะคีบไข่ผัดมะเขือเทศฉ่ำ ๆ อยู่แล้ว—
กึก!
เสียงดังกรอบแกรบ
เมิ่งเถียนเอ๋อร์ไม่เกรงใจสักนิด ใช้ตะเกียบของตัวเองคีบตะเกียบของถานชิงชิงไว้ ดึงรั้งการเคลื่อนไหวของเธออย่างแรง