พอคำพูดนี้หลุดออกมา สีหน้าของคนที่มุงดูอยู่ก็พลันแปรเปลี่ยนไปเล็กน้อย
พวกเขาไม่เชื่อ ผู้ชายคนนั้นยิ่งร้อนใจจนแทบคลุ้มคลั่ง “ผมเจอผีจริง ๆ นะ!”
“ตอนนี้ผมแค่อยากถามคำเดียว โรงแรมของพวกคุณเอาห้องที่เคยมีคนตายมาให้ลูกค้าเข้าพักหรือเปล่า! ค่ารักษาพยาบาลยังถือเป็นเรื่องเล็ก แต่พวกคุณต้องให้คำชี้แจงกับผม แล้วก็ชดเชยค่าเสียหายทางจิตใจด้วย!”
ขณะที่คนรอบข้างพากันส่ายหน้า มองเขาด้วยสายตาดูแคลน ก่อนจะหันหลังเดินจากไป จู่ ๆ ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นท่ามกลางฝูงชน “คุณหมายความว่าเมื่อคืนเจอผีเหรอ?”
“เกิดอะไรขึ้น เล่าให้ฟังอย่างละเอียดได้ไหม?”
พูดมาตั้งมากมาย นี่เป็นคนแรกที่ยอมเชื่อเขา!
หลิวเหวินอู๋ตาเป็นประกาย รีบมองไปทางต้นเสียง แต่กลับเห็นเพียงชายหญิงวัยหนุ่มสาวสี่คน
ความหวังที่เพิ่งก่อตัวขึ้นพลันมอดดับลงอีกครั้ง
ทั้งสี่คนก็ใช่ว่าจะเชื่อเขาจริง ๆ อาจแค่สงสัยใคร่รู้ อยากฟังเรื่องเล่าเท่านั้น
หลิวเหวินอู๋พูดว่า “...ใช่ครับ เมื่อคืนผมเจอผี”
เซิ่งซินเยว่ไม่ได้ใส่ใจท่าทีของเขา “เล่าให้ละเอียดได้ไหม?”
พวกเขาอยู่ที่ชั้นสิบเจ็ด ผู้ชายคนนี้เพิ่งบอกว่าเขาพักอยู่ชั้นเก้า
แม้จะมีชั้นคั่นกลางอยู่หลายชั้น แต่ในเมื่ออยู่ตึกเดียวกัน หากมีเรื่องเหนือธรรมชาติเกิดขึ้น เธอย่อมต้องสัมผัสได้อย่างแน่นอน