“เขาไม่เหมือนสิ่งอัปมงคลอื่น ๆ เพราะได้รับการหล่อเลี้ยงจากเส้นพลังหยิน จึงเป็นสิ่งชั่วร้ายที่ถือกำเนิดมาแต่กำเนิด พอเกิดมาก็มีพรสวรรค์ในการบำเพ็ญสูงมาก”
“เขาดูดกลืนพลังชีวิตจากในท้องแม่จนหมด แล้วก็ทะลวงร่างออกมา อาศัยพลังของเส้นพลังหยินบำเพ็ญมาเรื่อย ๆ จนถึงตอนนี้”
“แต่หลังจากถูกสูบพลังมานานหลายปี เส้นพลังหยินสายนั้นก็ใกล้เหือดแห้งเต็มที เขาจึงทำได้แค่คลานขึ้นมาจากใต้ดิน”
“แม้เขาจะมีทั้งลักษณะของคนเป็นและคนตาย แต่เพราะใช้ชีวิตอยู่ในสภาพแวดล้อมที่มีแต่พลังหยินบริสุทธิ์มานาน พลังหยางในโลกนี้กลับทำร้ายเขาได้มาก เขาจึงต้องหาคนเป็นสักคนมาสร้างสายสัมพันธ์ด้วย ถึงจะต้านทานอันตรายจากพลังหยางได้”
อันหนานถามเสียงสั่นด้วยความหวาดกลัว “เพราะอย่างนั้นเขาถึงมาหาพวกเราใช่ไหมคะ?”
เซิ่งซินเยว่พยักหน้าเบา ๆ “ตั้งแต่เกิด เขาก็อยู่แต่ในสุสาน ไม่รู้ว่าควรสร้างความผูกพันกับคนอื่นอย่างไร”
“ตามความทรงจำของแม่ เขามาหาที่นี่ในที่สุด แม้เวลาจะผ่านมาหลายปีแล้ว แต่แม่ของเขาผูกคอตายที่นี่ กลิ่นอายของแม่ยังหลงเหลืออยู่ พวกคุณอยู่ที่นี่กันมานาน ความจริงก็ถือว่าสร้างสายสัมพันธ์กันแล้ว จึงไม่จำเป็นต้องเปลืองแรงสร้างความผูกพันขึ้นมาใหม่”
“ที่บังเอิญยิ่งกว่านั้นคือดวงชะตาตามวันเดือนปีเกิดของพวกคุณทั้งคู่เข้ากันกับตัวเขาอย่างมาก”