【…ยิ่งกดดันกว่าเดิมอีก】
【เอ่อ… ถึงคุณป้าคนนี้จะเหนื่อยมากและน่าสงสารจริง ๆ แถมยังเป็นแม่ที่ดีคนหนึ่ง แต่ทำไมฉันถึงรู้สึกว่า… เธอใช้วิธีผิดไปหน่อยหรือเปล่านะ】
【ใช่ ถ้าฉันอยู่ในบ้านแบบนี้ คงอึดอัดจนตายแน่】
“คุณป้าคะ ใจเย็นก่อนนะคะ”
เซิ่งซินเยว่เอ่ยเสียงเรียบ
น้ำเสียงของเธอใสราวกับธารน้ำเย็น เพียงไม่นานก็ทำให้【เชวี่ย】สงบลงได้
“เมื่อครู่คุณป้าเพิ่งทะเลาะกับลูกชายมาใช่ไหมคะ”
【เชวี่ย】ตอบว่า “ใช่ค่ะ”
เซิ่งซินเยว่ถามว่า “สาเหตุที่ทะเลาะกันคือเขาอยากช่วยคุณป้าล้างจาน แต่คุณป้าไม่ยอมใช่ไหมคะ”
【เชวี่ย】ตอบว่า “ใช่ค่ะ”
คอมเมนต์บนหน้าจอ：【หา?】
【ทะเลาะกันเพราะเรื่องนี้เหรอ? จะทะเลาะกันไปทำไม ถ้าป้าให้ลูกชายล้างจานแล้วเขาไม่ยอมทำ ฉันยังพอเข้าใจได้ แต่ลูกชายอยากช่วยล้างจานเองแท้ ๆ ยังทะเลาะกันได้อีกเหรอ】
“เขาที่ไหนอยากช่วยฉันล้างจาน!”
【เชวี่ย】หัวเราะเยาะเสียงหนึ่ง “เห็น ๆ อยู่ว่าเขาไม่อยากเรียน อยากอาศัยจังหวะล้างจานมาอู้งาน!”
“ฉันเป็นแม่เขา จะไม่รู้ความคิดเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเขาได้ยังไง? พอฉันจับได้ว่าเขาคิดจะทำอะไร เขากลับโมโหกลบเกลื่อน แล้วยังบอกว่าคุยกับฉันไม่รู้เรื่อง ถึงกับพูดว่าคุยกับฉันไม่รู้เรื่องเลยนะ!”
“ฉันตรากตรำทุกวันก็เพื่อเขา มือของฉันเดี๋ยวนี้หยาบกร้านขนาดนี้แล้ว เขาพูดคำที่ทำร้ายจิตใจแบบนั้นออกมาได้ยังไง!”