“ถ้าคุณพูดต่อ ฉันคงเริ่มควบคุมตัวเองไม่อยู่แล้วจริง ๆ...”
เซิ่งซินเยว่หลุดหัวเราะเบา ๆ อย่างอดไม่ได้
“ตอนนี้ฉันบอกคุณชัดเจนแล้วว่าควรเลือกอย่างไร วางใจเถอะ พ่อของคุณคงไม่รีบเปิดเผยตัวลูกสาวนอกสมรสให้คนทั่วไปได้รู้ในเร็ว ๆ นี้ ช่วงเวลานี้กลับเป็นโอกาสของคุณด้วยซ้ำ”
“แม่ของคุณถูกปิดบังเรื่องนี้มานานขนาดนี้แล้ว รออีกสักพักคงไม่เป็นไร บางครั้งการไม่ให้เธอรู้ความจริงก็เป็นการปกป้องเธออย่างหนึ่งเหมือนกัน”
“ฉันเข้าใจแล้ว”
เหวินอินสูดหายใจเข้าลึก ๆ
เธอมองเซิ่งซินเยว่ด้วยแววตาหนักแน่น ก่อนเอ่ยอย่างจริงจังว่า “เซิ่งซินเยว่ ขอบคุณนะ ก่อนหน้านี้ฉันเข้าใจคุณผิดมาตลอด ฉันคิดมาตลอดว่าคุณเอาแต่ใจและเย่อหยิ่ง จิตใจชั่วร้าย แถมยังสร้างความเดือดร้อนให้คุณหนูตัวจริงของตระกูลถานตั้งมากมาย...”
เซิ่งซินเยว่ยิ้มบาง ๆ “คุณหนูใหญ่เหวิน ที่ฉันบอกว่าคุณสมองขาด ๆ เกิน ๆ ไม่ใช่ไม่มีเหตุผลหรอกนะ สรุปแล้วฉันไปสร้างความเดือดร้อนอะไรให้ถานชิงชิงกัน?”
“ฉันออกจากตระกูลถานมานานขนาดนี้แล้ว ถ้าพวกเขาไม่เป็นฝ่ายมาหาเรื่องฉันก่อน ฉันยังขี้เกียจจะไปยุ่งเกี่ยวกับพวกเขาด้วยซ้ำ”
“แล้วคุณคิดได้ยังไงว่าฉันสร้างความเดือดร้อนให้ถานชิงชิงตั้งมากมาย?”
“เรื่องนั้น...”
เหวินอินอดยกมือเกาหลังศีรษะไม่ได้
เพิ่งถึงตอนนี้เองที่เธอตระหนักขึ้นมาอย่างฉับพลันว่า ทุกเรื่องเกี่ยวกับเซิ่งซินเยว่ที่เธอรู้ ล้วนมาจากปากของถานชิงชิงทั้งสิ้น