【?】
【???】
【หมายความว่ายังไง? อย่าบอกนะว่าเรื่องนี้มีจุดพลิกอีกแล้ว?】
【เดี๋ยวนะ พวกคุณลืมไปแล้วหรือเปล่าว่าสตรีมเมอร์เพิ่งพูดเมื่อกี้ น้องกวยไม่ได้วิ่งออกไปเอง แต่มีคนจงใจทำลายมุ้งกันยุง!】
【ถ้าอย่างนั้น... ถ้าอย่างนั้นก็!! ซี้ด... ยิ่งคิดยิ่งขนลุก】
สีหน้าของชายหนุ่มแข็งค้างไปชั่วขณะ
เขารู้สึกได้ว่าหญิงสาวข้างกายกำลังมองมาด้วยสายตาสงสัย จึงฝืนยิ้มแล้วพูดว่า “ท่านอาจารย์ ล้อเล่นหรือครับ ผมจะรู้ได้ยังไงว่าน้องกวยอยู่ที่ไหน ถ้าผมรู้ ฟางโม่โม่จะต้องตามหานานขนาดนี้ไหมครับ?”
“ทำไมแกจะไม่รู้ล่ะ”
เซิ่งซินเยว่หัวเราะเยาะ “แกนั่นแหละที่จงใจทำลายมุ้งกันยุง จากนั้นก็ใช้ขนมแมวล่อน้องกวยออกไปทางหน้าต่าง แล้วจับมันใส่กระสอบป่านพาหนีไป!”
“ว่าไงนะ!”
【ปล่อยเบรกมือ】ลุกขึ้นยืนทันที สีหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง!
【เป็นบ้าอะไรเนี่ย! อ๊ากกก จับผู้ชายคนนี้ไปเลย!】
【ฉันบอกแล้วว่าฉันมองคนไม่ผิด ไอ้หมอนี่มันเศษเดนมนุษย์ชัด ๆ!】
【เป็นคนทำแมวของแฟนตัวเองหายแท้ ๆ แต่ตอนนี้ยังทำท่าเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้อีก ไปเป็นนักแสดงเถอะ!】
ชายหนุ่มลนลาน เขาโกรธจนขึ้นเสียงว่า “เฮ้ คุณเป็นอะไรของคุณกันแน่ โกหกทั้งทีไม่คิดก่อนพูดบ้างหรือไง! คุณมีสิทธิ์อะไรมาบอกว่าผมเป็นคนพาแมวตัวนั้นไป คุณเห็นกับตาตัวเองหรือไง?!”
พูดจบ เขาก็รีบคว้ามือ【ปล่อยเบรกมือ】ไว้ “โม่โม่ ผมรู้ดีที่สุดว่าน้องกวยสำคัญกับคุณแค่ไหน ผมจะทำเรื่องแบบนั้นได้ยังไง คุณต้องเชื่อผมนะ หรือว่าคุณยอมเชื่อคนโกหกมากกว่าคู่หมั้นของตัวเอง?”