ท้องฟ้าไร้เมฆตลอดหมื่นลี้ ไม่มีปฏิกิริยาแม้แต่น้อย เห็นชัดว่าอีกฝ่ายกำลังแกล้งตาย
เซิ่งซินเยว่เองก็ไม่คิดจะตามใจสักนิด “ถ้าคุณตั้งใจจะหน้าหนาแบบนี้ ก็อย่าหาว่าฉันขึ้นไปหาเรื่องคุณแล้วกัน”
“เซิ่งซินเยว่!”
วิถีสวรรค์เดือดดาล “นี่เป็นข้อตกลงระหว่างเรา คุณกำลังผิดคำพูดชัด ๆ!”
“ฉันไม่สน”
เซิ่งซินเยว่ตอบอย่างหน้าด้าน “อีกอย่าง เรื่องที่ข้อตกลงนี้ยุติธรรมหรือไม่ คุณกับฉันต่างก็รู้แก่ใจ ในเมื่อฉันยังพูดดี ๆ ได้อยู่ ฉันจะนับถึงสาม ถ้าไม่อย่างนั้นก็อย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจ!”
“สาม”
“สอง”
“หนึ่ง”
ทันทีที่ตัวเลขสุดท้ายขาดคำ ดาวตกสายหนึ่งก็พุ่งผ่านท้องนภา พร้อมแรงอาฆาตอันรุนแรง ก่อนร่วงลงมาตรงหน้าเซิ่งซินเยว่พอดิบพอดี
“แบบนี้ค่อยสมกับที่พูดหน่อย”
เกล็ดมังกรคุ้มครองหัวใจสองชิ้นนอนอยู่บนฝ่ามือ แม้แยกจากร่างเดิมแล้วก็ยังแผ่กลิ่นอายทรงพลังออกมา
เซิ่งซินเยว่ถอนหายใจ สีหน้าซับซ้อน
ซากมังกรขนาดมหึมาขดตัวนิ่งอยู่ท่ามกลางขุนเขา ราวกับเทือกเขาที่กำลังหลับใหล
“เจ้าคนโง่ ใครบอกให้ทำแบบนี้กัน…”
เธอยื่นมือไปลูบเขามังกรอย่างแผ่วเบา เพียงขยับความคิดก็ได้ยินเสียง “กร๊อบ” เกล็ดมังกรชิ้นหนึ่งแยกออกเป็นสองส่วน
ครึ่งหนึ่งหลอมรวมเข้าไปในซากมังกร ขอเพียงเกล็ดมังกรครึ่งชิ้นนี้ยังคงอยู่ ร่างของเซี่ยจือเหยียนก็จะไม่มีวันสลายไป
ส่วนอีกครึ่งหนึ่งตกลงตรงหน้าอกของเธอ เข้ามาแทนที่หัวใจ
ด้วยอำนาจของเกล็ดมังกรคุ้มครองหัวใจ ร่างวิญญาณอันเลือนรางของเธอก็มีเลือดเนื้อขึ้นมาอีกครั้ง