ได้แต่มองตำรวจพาตัวชายคนนั้นไป 【เย่หยาง】ถอนหายใจเฮือกหนึ่ง ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาช้า ๆ
ข้อความในไลฟ์เด้งขึ้นมาไม่ขาดสาย ล้วนเป็นคำแสดงความห่วงใยเธอ
เซิ่งซินเยว่กล่าวว่า “ฉันช่วยแจ้งตำรวจให้แล้ว ไม่ต้องขอบคุณหรอก”
【เย่หยาง】ชะงักไปเล็กน้อย “คุณเป็นคนแจ้งตำรวจให้ฉันเหรอ?”
“แน่นอนสิ”
เซิ่งซินเยว่พยักหน้า “ฉันบอกเธอตั้งนานแล้วว่าให้ออกมาก่อน แต่เธอก็ไม่ยอมฟัง บ้านที่เธอไปถึงแม้จะเป็นบ้านที่มีคนตาย แต่ไม่ได้หมายความว่าบ้านแบบนี้ทุกหลังจะเกิดเรื่องเหนือธรรมชาติ คำว่า ‘บ้านที่มีคนตาย’ หมายถึงห้องที่เคยมีคนเสียชีวิตอยู่ในนั้นเท่านั้น”
“เมื่อหลายปีก่อน บ้านหลังนั้นเคยเกิดคดีฆาตกรรม คู่รักวัยรุ่นที่อาศัยอยู่ที่นั่นถูกฆ่า คนร้ายเพิ่งถูกจับกุมและดำเนินคดีจนเสร็จสิ้นเมื่อครู่นี้เอง”
“ที่จริงฉันไม่ค่อยเห็นด้วยกับการที่ทุกคนไปไลฟ์สดในบ้านที่มีคนตาย เจอผีเป็นเรื่องเล็ก สิ่งที่น่ากลัวจริง ๆ คือคนร้ายบางคนจะกลับไปยังสถานที่เกิดเหตุเป็นระยะ เพื่อดื่มด่ำกับช่วงเวลาที่ตัวเองฆ่าคน เหมือนอย่างครั้งนี้”
【ให้ตายเถอะ นี่มันโรคจิตชัด ๆ!】
【ลองคิดดูสิ ถ้าฆาตกรไม่โรคจิต แล้วจะฆ่าคนไปทำไม?】
【น่ากลัวเกินไปแล้ว โชคดีที่เย่หยางต่อสายหาเซี่ยงเสียนเยว่ได้ ไม่อย่างนั้นคราวนี้คงแย่แน่!】
【ความคิดที่จะไปไลฟ์สดในบ้านที่มีคนตายของฉันดับสนิทเลย เมื่อเช้ายังคิดอยู่เลยว่าแถวบ้านเราก็เหมือนจะมีบ้านแบบนี้สักหลัง จะไปเปิดไลฟ์ดีไหม… ตอนนี้ไม่กล้าแล้ว】