ถานหมิงซิวพูดกับเจียวเพิ่นไปตั้งมากมาย ตอนแรกยังซาบซึ้งจนตัวเองคล้อยตามไปด้วย แต่ตอนนี้กลับถูกเซิ่งซินเยว่ดึงกลับสู่ความเป็นจริงอย่างจัง
เจียวเพิ่นขมวดคิ้ว «ซินเยว่ นี่คือท่าทีที่เธอใช้พูดกับผู้ใหญ่หรือ? แค่ไม่อยู่บ้านไม่กี่วัน ฉันว่าเธอชักจะไร้มารยาทขึ้นทุกทีแล้ว»
เซิ่งซินเยว่หัวเราะอย่างขบขัน «ไม่ใช่สิ พวกคุณเอาตาข้างไหนมองว่าฉันอยากกลับไปกัน? ที่ฉันทำยังไม่ชัดเจนพออีกหรือไง?»
«ฉันย้ายทะเบียนบ้านออกมาแล้ว เงินที่ตระกูลถานใช้จ่ายกับฉันตลอดหลายปีมานี้ ฉันก็โอนคืนให้คุณแล้วเหมือนกัน แค่นี้ยังไม่ชัดอีกหรือว่าฉันต้องการตัดขาดกับพวกคุณ?»
«อีกอย่าง พวกคุณคงไม่ได้คิดจริง ๆ หรอกนะว่าฉันไม่รู้เรื่องที่พวกคุณทำลับหลัง?»
«คอยจับตาดูความเคลื่อนไหวของฉัน พอเห็นว่าฉันหาทางทำเงินได้ ก็เลยให้คนปิดบัญชีฉันเพื่อบีบให้ยอมก้มหัวงั้นเหรอ?»
«ฉันไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าหลังจากทำเรื่องพวกนั้นแล้ว พวกคุณยังพูดคำว่า ‘พวกเราเป็นครอบครัวเดียวกัน’ ได้อย่างไม่รู้สึกผิดได้ยังไง หรือในสายตาพวกคุณ เซิ่งซินเยว่ก็เป็นแค่หมาตัวหนึ่ง ขอแค่พวกคุณกวักมือเรียก ฉันก็ต้องยอมวางความบาดหมาง แล้วกลับไปอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาอย่างมีความสุขงั้นเหรอ?»
«แม่ไม่ได้หมายความอย่างนั้น…»
เจียวเพิ่นรีบพูด «ก่อนหน้านี้ที่ปิดบัญชีของเธอ ก็เพราะคิดว่าการไลฟ์สดไม่ใช่อาชีพสุจริต ยิ่งไปกว่านั้น ในห้องไลฟ์ยังมีคนตั้งมากมายส่งเงินให้เธอ ทั้งที่ไม่รู้จักกัน พวกเขาต้องมีเจตนาแอบแฝงแน่ ๆ ถ้าเธอเรียนรู้เรื่องไม่ดีเหมือนสตรีมเมอร์คนอื่น ๆ จะทำยังไง? ตอนนั้นเธอไม่มีเงินติดตัวสักแดง ถ้าต้องยอมเป็นของพี่ใหญ่ที่ส่งเงินให้มากที่สุดเพื่อแลกเงิน แบบนั้นจะไม่แย่หรือ?»