อันหนานกับอู๋โยวต่างมีสีหน้าตึงเครียด
จนกระทั่งเสียงของเซิ่งซินเยว่ดังขึ้นจากโทรศัพท์อีกครั้ง “เรียบร้อย ตอนนี้ไม่เป็นไรแล้ว”
อู๋โยวถามอย่างตื่นเต้นว่า “อาจารย์ คนรักของฉัน... ไม่สิ คนนั้น... ไม่สิ คนตายคนนั้น ตอนนี้จัดการเรียบร้อยแล้วใช่ไหมคะ?”
“จะว่าอย่างนั้นก็ได้”
เซิ่งซินเยว่ถามว่า “ตอนนี้รู้สึกยังไงบ้าง?”
“ฉันเหรอคะ?”
อู๋โยวตอบว่า “รู้สึกเหมือนจู่ ๆ ก็อุ่นขึ้นเยอะ แบบนี้นับไหมคะ?”
“นับสิ”
เซิ่งซินเยว่พยักหน้า “ก่อนหน้านี้ที่รู้สึกหนาว ไม่ใช่เพราะร่างกายเย็น แต่เป็นเพราะเปลวชีวิตของคุณใกล้จะมอดดับ รอบตัวเลยมีผีมากมายจ้องเขม็งอยู่ พอถูกพวกมันหมายตา ก็ย่อมรู้สึกหนาวเป็นธรรมดา”
อู๋โยวอดตัวสั่นไม่ได้ “อาจารย์ ขอบคุณนะคะ ครั้งนี้ขอบคุณจริง ๆ ไม่คิดเลยว่าสิ่งที่คุณพูดจะเป็นความจริง ตอนแรกฉันยังไม่เชื่อ แถมยังพูดจาแย่ ๆ ใส่คุณตั้งเยอะ...”
เซิ่งซินเยว่ยกมือขึ้นห้ามทันที “พอเลย ไม่ต้องพูดอะไรแบบนี้ให้มากความหรอก เดิมทีฉันตั้งใจดูดวงให้อันหนานคนเดียว แต่เรื่องนี้ต้นเหตุมาจากคุณเป็นส่วนใหญ่ เฮลิคอปเตอร์ของอันหนานส่งมาแล้ว ของคุณก็จ่ายมาด้วยล่ะ”
จ่ายเงินแค่ครั้งเดียว แต่ต้องทำงานถึงสองอย่าง เธอไม่ยอมเป็นคนโง่ให้ใครหลอกใช้หรอก
อู๋โยวชะงักไป ก่อนจะเข้าใจอย่างรวดเร็ว รีบพยักหน้าหงึก ๆ “อ๋อ ๆ ๆ ๆ ๆ รอสักครู่นะคะ ฉันจะส่งให้เดี๋ยวนี้เลย!”
ไม่นาน เฮลิคอปเตอร์สามลำก็ลอยผ่านหน้าจอไปติด ๆ กัน