【ยังไงก็รอด】เผยสีหน้าเจ็บปวด “แต่ผมไม่คิดเลยว่านั่นจะเป็นครั้งสุดท้ายที่ผมได้เจอน้องสาว!”
“เธอไปเที่ยว แต่กลับไม่เคยกลับมาอีกเลย!”
“พวกเราแจ้งตำรวจแล้ว ตำรวจสอบปากคำนักเรียนทุกคนที่นัดไปเที่ยวกับเธอในตอนนั้น แต่พวกเขากลับบอกว่า ตั้งแต่แรกน้องสาวผมก็ไม่ได้ไปพบพวกเขาเลย!”
“ก่อนออกเดินทาง น้องสาวผมส่งข้อความไปบอกพวกเขาแล้วว่าที่บ้านมีธุระ ไปไม่ได้ แม้เพื่อนพวกนั้นจะไม่ค่อยพอใจ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร”
“พวกเขายังเอาประวัติแชตตอนนั้นให้พวกเราดูด้วย น้องสาวผมส่งข้อความแบบนั้นจริง ๆ แต่ปัญหาคือ จากที่พวกเรารู้ เธอไปเที่ยวกับเพื่อนนี่นา!”
“แถมทุกครั้งที่ไปถึงที่ใหม่ เธอจะส่งรูปเป็นกองลงในกลุ่มครอบครัว แล้วยังส่งเสียงมาบอกว่าปลอดภัยดีด้วย เพราะอย่างนี้ครอบครัวเราถึงไม่เคยสงสัยเลยว่า ที่จริงเธอไม่ได้ออกเดินทางตั้งแต่แรก”
“ถ้าสิ่งที่เพื่อนพวกนั้นพูดเป็นเรื่องจริง ก็แปลว่ารูปกับเสียงพวกนั้นไม่ใช่ของจริงเหมือนกัน!”
พูดถึงตรงนี้ 【ยังไงก็รอด】 ก็เริ่มสะอื้น
ขอบตาของเขาแดงก่ำ “สามปีแล้ว เวลาผ่านไปสามปี แต่น้องสาวผมก็ยังไม่มีเบาะแสอะไรเลย เธอเหมือนหายไปจากโลกนี้ ถ้าหาก...ถ้าตอนนั้นผมไม่ได้ไปเที่ยวกับเพื่อน แต่ไปเที่ยวกับน้องสาว เรื่องทั้งหมดนี้จะไม่เกิดขึ้นหรือเปล่า?”