เซี่ยจือเหยียน: “!!!”
ที่เขาเห็นเมื่อครู่นี้ไม่ใช่ภาพหลอน แต่มีเด็กทารกสองคนอยู่ตรงนั้นจริง ๆ!
หญิงสาวปล่อยผมยาวสีดำสนิทสยายลงมา สวมชุดผู้ป่วยลายทางสีน้ำเงิน ทว่าตอนนี้เสื้อผ้าของเธอแทบถูกเลือดสีแดงสดย้อมจนชุ่ม
ข้างเท้าของเธอมีทารกสองคนเปลือยกายคลานอยู่บนพื้น ร่างเปื้อนเลือดจนมองไม่เห็นใบหน้า สายสะดือสองเส้นทอดยาวออกมาจากใต้ร่าง เส้นหนึ่งลากจากประตูห้องผู้ป่วยไปยังทิศทางที่ไม่รู้จัก ส่วนอีกเส้นขยับยุกยิกอยู่ใต้เท้าของหวังกุ้ยฟาง คล้ายกำลังลองหยั่งเชิงเพื่อจะพันรัดเธอ
เมื่อเห็นภาพนี้ หวังกุ้ยฟางก็กรีดร้อง เธอพยายามถอยหลังสองก้าว แต่เพิ่งยกเท้าขึ้น ขาทั้งสองข้างก็อ่อนแรงจนทรุดลงไปคุกเข่ากับพื้น
เธอไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้า อยากมุดเข้าไปใต้เตียงเสียให้รู้แล้วรู้รอด
“อย่าเข้ามา...อย่าเข้ามานะ!”
“เธอมาหาฉันแล้วจะได้อะไร ถ้าเธอรู้จักรักตัวเองตั้งแต่แรก ฉันจะทำเรื่องแบบนั้นกับเธอได้ยังไง ทั้งหมดเป็นเพราะเธอหาเรื่องใส่ตัวเอง!”
“ในเมื่อเธอตายไปแล้ว ทำไมไม่ไปยังที่ที่ควรไปให้ดี ๆ ชาตินี้เธอก็ทุกข์ทรมานมามากพอแล้ว ยังไม่ยอมไปเกิดใหม่ กลับมาอยู่บนโลกนี้ทำไม! ฉัน...ฉันช่วยปลดปล่อยเธอต่างหาก!”
มาถึงขั้นนี้แล้ว เธอก็ยังไม่คิดว่าตัวเองผิด คำพูดมีแต่กล่าวโทษอีกฝ่ายไม่หยุด
“ฉันแนะนำให้พูดดี ๆ นะ”
เซิ่งซินเยว่เอ่ยเสียงเรียบ “ในเมื่อรู้จักการซื้ออายุขัย แสดงว่าคุณก็พอรู้เรื่องพวกนี้อยู่บ้าง คุณน่าจะรู้ว่าถ้าคนตายสวมชุดแดง พอตายไปก็จะกลายเป็นผีดุทันที”