ตารางเรียนของห้องเรียนแข่งขันพิเศษกับห้องเรียนทั่วไปสลับกันพอดี สำหรับซูเซี่ยแล้วนี่คือข้อได้เปรียบอย่างยิ่ง:
เธออยากจะเอาอะไรไปฝากให้ เขาแค่อ้อมไปที่ตึกอำนวยการวางของไว้ก็สำเร็จ
แต่สวี่จี้ชิงอยากจะเอาของกลับมาคืนให้ เธอกลับต้องแข่งกับเวลาแบบชีวิตไม่ตายก็เจ็บ ต้องแย่งจังหวะก่อนช่วงพักเที่ยงและช่วงอ่านหนังสือเช้า ถือของกลับมาที่ห้องสี่ ไม่ต้องพูดถึงว่าเวลาแทบจะไม่มีให้เหลือเลย แค่กับนิสัยของเขาแล้วก็เป็นไปไม่ได้เลย
ถ้าคนเราอยากจะทำอะไรสักอย่างให้สำเร็จจริงๆ ทั้งจักรวาลก็จะช่วยอำนวยทางให้
เกมเลี้ยงดูของซูเซี่ยเล่นได้อย่างสนุกสนานเพลิดเพลิน
เธอยังเผื่อหน้ากระดาษไว้ในสมุดจดการบ้านหนึ่งหน้า วาดตารางด้วยไม้บรรทัด กรอกวันที่หนึ่งถึงสามสิบเอ็ดไว้ก่อน แล้วทุกวันก็จะประทับตราตามสถานการณ์การป้อนอาหาร
ถ้าเอาชานมไปให้สวี่จี้ชิง ก็จะประทับรูปขวดนม
ถ้าเอาขนมกับของว่างไปให้ ก็จะประทับรูปสตรอเบอร์รีลูกเล็กๆ
ตอนไปออกกำลังกายตอนเช้าผ่านหน้าห้องเรียนใหญ่ของห้องเอส ก็ต้องหันกลับมามองสามครั้งสี่ครั้ง เขย่งเท้าพยายามมองเข้าไปสองสามตา
ถ้ารู้สึกว่าสวี่จี้ชิงเหมือนจะเนื้อขึ้นกว่าเดิมนิดหน่อย ซูเซี่ยจะอารมณ์ดีทั้งช่วงออกกำลังกายตอนเช้า พอกลับเข้าห้องเรียนก็จะหยิบสมุดเล่มเล็กออกมา วาดนิ้วโป้งเรืองแสงลงในช่องของวันนั้น
เพราะไม่ถนัดดูแลคน ซูเซี่ยสองชาติเลยไม่เคยเลี้ยงสัตว์เลี้ยง นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเข้าใจความรู้สึกของเจ้าของที่เลี้ยงแมวเลี้ยงสุนัข
ได้เห็นใบหน้าสวยๆ หน้าหนึ่ง ดูแลจนสวยขึ้นไปอีก มันช่างมีความรู้สึกสำเร็จจริงๆ
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เธอยังรู้อีกว่าอีกสิบปีข้างหน้าเขาจะยืนอยู่บนจุดสูงขนาดไหน