"เธอชอบไหม?" ซูเซี่ยมีลักยิ้มเล็ก ๆ น่ารัก "หลังกินข้าว เดี๋ยวฉันทาให้"
เจียงเฉิงเป็นเมืองชายทะเลระดับหนึ่ง การลงโทษของโรงเรียนก็ไม่เคร่งครัดเท่าไร
ปกติในโรงเรียนยังมีนักเรียนในสภานักเรียนตรวจสอบการแต่งกาย แต่ในโอกาสเที่ยวกลุ่มแบบนี้ ขอแค่ไม่แต่งตัวเว่อร์เกินไปก็ไม่มีใครว่า
ชุดนักเรียนก็ยังต้องใส่ แต่เด็กผู้หญิงทุกคนเข้าใจตรงกันว่าตื่นเช้าเป็นพิเศษ เตรียมตัวกันอย่างเต็มที่ เพื่อจะได้ถ่ายรูปสวย ๆ กับเพื่อนสนิท
คนที่ทาเฉดสีเอิร์ธโทน คนที่แอบติดเทปตาสองชั้น คนที่ดูวิดีโอสอนใส่คอนแทคเลนส์... ตื่นเต้นกันสุด ๆ
ซูเซี่ยตื่นแต่เช้ามาม้วนหน้าม้า แล้วรีบแต่งหน้าแบบเบา ๆ
แต่ตั้งแต่กลับมาเกิดใหม่ก็ไม่ได้แต่งหน้ามานาน ยังไงก็รู้สึกว่ามือหนักไปหน่อย
พวกเขาเดินไปที่หน้าประตูรถบัส เก็บกระเป๋าให้เรียบร้อย
ระหว่างรอขึ้นรถ ซูเซี่ยอดไม่ได้ที่จะมองกระจกประตูรถอีกสองสามครั้ง พลางเช็ดปากไปด้วย เพราะว่าตั้งใจมากเกินไป ในไม่ช้าก็ตกลงไปอยู่ท้ายแถว
ในกระจกตอนแรกก็มีเพียงเงาของเธอคนเดียว
พอซูเซี่ยเปลี่ยนมือ เตรียมจะใช้นิ้วก้อยเกลี่ยขอบลิปสติกให้เนียน ก็มีคนเดินมาทางด้านหลัง
ชุดนักเรียนแขนสั้น รูปร่างสูงเพรียว ผิวขาวซีด ไหล่กว้าง ขายาว กรามคมชัด
สวี่จี้ชิงสะพายเป้ข้างเดียว เหมือนเพิ่งมา ไม่พูดอะไรสักคำ ยืนอยู่ข้าง ๆ เธอ
ซูเซี่ยรู้สึกใจกระตุกวูบ รีบลดมือลงยืนตัวตรง พูดอย่างเก้อเขิน "...เมื่อกี้ฉันยังหาคุณอยู่เลย มาสายจัง"
"ตอนเช้าไม่มีรถเมล์"
สวี่จี้ชิงพูดออกมา แต่สายตามองไปที่ริมฝีปากของเธอ