*โลกแรกของเนื้อเรื่อง
"เธอไม่มีทางรู้เลยว่า คนที่หลบสายตาของเธอไป เมื่อครู่ก่อนยังมองเธอด้วยความอ่อนโยนเพียงใด"*
01.
พี่ชายสุดที่รัก
สวัสดีเมื่อได้รับจดหมาย
วันนี้เป็นคริสต์มาสแรกหลังจากที่ฉันย้ายมาที่เซาแทมป์ตันและเปิดเทอมมหาวิทยาลัย
คุณปู่คุณยายบ้านข้างๆ เคยเป็นครูที่โรงเรียนมัธยมใกล้ๆ กัน หลังจากเกษียณแล้วก็ยังมีนักเรียนส่งของขวัญและบัตรอวยพรมาอยู่เรื่อย
ต้นเดือนอากาศเย็นลงและลมแรง ตอนกลับบ้านผ่านมาฉันช่วยพวกท่านปีนรั้วไปเก็บจดหมายสองสามฉบับ กล้าๆ กลัวๆ เอ่ยปากชมว่าซองจดหมายสวย คุณยายรีบวิ่งกลับเข้าบ้าน แล้วเอาซองจดหมายและกระดาษเขียนจดหมายหลากสีส่งให้ฉันกำใหญ่ พร้อมปากกาจุ่มหมึกที่สวยงามอีกหนึ่งด้าม
ท่านถามว่าฉันมาจากไหน บอกว่าช่วงก่อนๆ นี้ขายังคล่อง เดินทางข้ามภูเขาทะเลไปดูทหารดินเผามา แล้วก็ถามว่าที่บ้านเกิดฉันมีพี่น้องหรือเปล่า
เธอคงเข้าใจผิดว่าพี่ชายที่ฉันพูดถึงเป็นน้องชาย คิดว่าพี่ยังเป็นเด็กผู้ชายตัวเล็กๆ เลยหยิบแสตมป์ลายหมีแพดดิงตันออกมาจากกระเป๋าหลายดวง สอนวิธีส่งจดหมายถึงพี่เพื่อให้ได้ตราประทับรอยตีนหมีรุ่นจำกัดของเดือนนี้
“เด็กๆ ทุกคนได้รับแล้วต้องดีใจแน่นอน” ท่านพูด
ฉันไม่เคยเห็นพี่ดูการ์ตูนเลย ตั้งแต่เด็กจนโต และไม่เคยเห็นพี่ร้องไห้ พี่ชายของฉันดูเหมือนไม่เคยเป็นเด็กจริงๆ สักครั้ง ไม่รู้ว่าจะชอบหมีตัวนี้หรือเปล่า
แต่ฉันอยากให้พี่มีความสุข เลยลองเขียนจดหมายฉบับแรกถึงพี่ดู
