ซูเซี่ยขานรับคำเดียว
พรุ่งนี้เป็นวันขึ้นปีใหม่ทางจันทรคติ ซูเสี่ยวเจวียนหุ้นส่วนของเธอมีงานเลี้ยงปีใหม่ เธอคิดจะใส่ชุดนั้นในวันนั้น
แต่ซูเสี่ยวเจวียนกลับผลักไหล่เธอเบาๆ "ไปลองตอนนี้เลย"
"ชุดนี้สั่งตั้งแต่ปีที่แล้ว ฉันบอกว่าปีนี้เธอผอมลงจะใส่ไซส์นี้ได้ แต่ไม่มีใครเชื่อ ฉันเลยเผื่อคนไว้ให้แก้ชุดให้เธอพรุ่งนี้ วันปีใหม่แท้ๆ ยังไม่ได้หยุดพักเลย"
อาหารเย็นวันส่งท้ายปีเก่ากินกันเร็ว
พอซูเซี่ยเปลี่ยนชุดออกมา ทีวีก็เพิ่งเริ่มรายการงานราตรีฤดูใบไม้ผลิพอดี
ซูเสี่ยวเจวียนลดเสียงทีวีลง นอนอยู่บนโซฟา วิดีโอคอลกับญาติฝั่งแม่ "...โรงงานใหม่หาคนมาดูแลแล้ว ธุรกิจเสื้อผ้าที่เจียงเฉิงน้ำลึก ให้ลี่จวินฝึกอีกสองปีจะได้ชำนาญ"
"ซูเซี่ยของเราเนี่ยสนิทสนมกับลุงเธอที่สุด วันก่อนยังบอกฉันเลยว่า ถ้าลุงขับรถต่อไปอีกปี เธอก็จะได้เข้ามหาวิทยาลัยแล้ว คิดถึงลุงมาก"
ฝั่งตรงข้าม ซูลี่จวินกับยายนั่งเคียงกัน อึดอัดสุดๆ แต่ก็ฝืนยิ้มแห้งๆ "ผมกับเซี่ยเซี่ยสนิทกันจริงๆ"
ยายไม่สามารถทนเงียบได้เท่าเขา กำลังจะพูดอะไรติงซูเสี่ยวเจวียน แต่เหลือบมองกล้องแล้วก็พูดเปลี่ยนเรื่อง "ทำไมวันปีใหม่ยังต้องทำงานอีก นักแสดงเขาไม่หยุดกันหรือไง"
ซูเสี่ยวเจวียนงงไปชั่วครู่
จนซูเซี่ยเดินเข้ามาใกล้กล้องมากขึ้นเรื่อยๆ เธอก็หัวเราะออกมา "พูดอะไรกัน นี่ลูกสาวฉันเอง!"