ในคาบเรียนมีคนที่ไม่มีชื่ออยู่ในรายชื่อเข้ามา ครูพละตอนแรกยังไม่ทันได้สังเกต พอได้ยินว่าเป็นนักเรียนสายแข่งขันที่ฝากเรียนไว้ ก็มองสวี่จี้ชิงสองสามครั้งแล้วปล่อยเขาไป
หนึ่งคาบเรียนสามส่วนสี่ชั่วโมง
วิ่งวอร์มอัพรอบสองรอบ ที่เหลือเวลาฝึกการรับและส่งลูกบอล
สนามวอลเลย์บอลสามสนาม เพราะในห้องมีผู้ชายมากกว่าผู้หญิง เลยแบ่งสนามขวาสุดให้ผู้หญิง ฝึกเป็นคู่ๆ กั้นตาข่าย ลูกบอลจากทุกทิศทุกทางลอยปะปนกัน
ซูเซี่ยคราวนี้จำบทเรียนได้ก่อนหน้านี้ เธอทำเครื่องหมายไว้บนปฏิทินข้างเตียงล่วงหน้า เพื่อเตือนตัวเองว่าตื่นเช้าวันพฤหัสต้องใส่บราเลย์กีฬา
ตอนเรียนกลางวันรู้สึกคับจนแน่นหน้าอกหายใจไม่สะดวก แต่พอได้วิ่งกระโดดแล้ว ก็รู้สึกว่าที่ทนมาทั้งวันคุ้มค่า
มั่นคงมาก มีการโยกเยกเพียงเล็กน้อยจนมองข้ามได้
ตอนเริ่มคาบเรียนยังมีผู้ชายบางคนแอบมองมาทางเธอ แต่พอไม่เห็นอะไรน่าสนใจ ก็พากันเลิกสนใจ
ความสนใจของเด็กมัธยมปลายช่างสั้นนัก แค่มีอะไรใหม่ๆ มาก็เบนความสนใจได้แล้ว
เช่นสวี่จี้ชิงที่เพิ่งย้ายมา
สมองที่ใช้ได้ถึงขนาดนี้ จะเก่งแค่เพียงการเรียนได้อย่างไร
ตอนวิ่งรอบเขาอยู่ท้ายแถว ไม่มีใครเห็น แต่พักเริ่มฝึกส่งลูกบอล ไม่มีใครกลั้นใจไม่มองเขาได้
ครูสาธิตให้ดู
ระหว่างที่คนรอบข้างยังดิ้นรนส่งลูกบอลให้ข้ามตาข่าย สวี่จี้ชิงใช้การเสิร์ฟแบบกระโดด
ชายหนุ่มยืนห่างจากเส้นหลังสามเมตร โยนลูก วิ่งหนี กระโดดขึ้น ร่างกายยืดเป็นธนูกลับที่มีพลังระเบิด ช่วงที่แขนเหวี่ยงกระแทกโดนศูนย์กลางลูก วอลเลย์บอลกลายเป็นเส้นสีขาววาบ ทุบลงพื้นร้อนระอุเสียงดังเปรี๊ยะ