เอวข้างนั้นคือจุดขำของเธอ โดนนิดเดียวก็ทนไม่ไหว สมัยเด็กซูเสี่ยวเจวียนชอบมาแหย่เล่นที่สุด
ซูเซี่ยอดไม่ได้ที่จะหดตัวหนี แล้วก็เพราะว่าปฏิกิริยาของตัวเองมันเกินจริง เลยก้มหัวทำเป็นตาย
มือเขาเย็นจัง
-
หมู่บ้านที่ตั้งฐานเรียนรู้อยู่ทางใต้ของจังหวัดใกล้เคียง
เดิมทีส่วนใหญ่ทำอาชีพเก็บชาและเกษตรกรรม เพิ่งจะเริ่มพัฒนาการท่องเที่ยวเมื่อสองปีก่อน ไม่เหมือนเมืองโบราณเชิงพาณิชย์ที่โตเต็มที่รอบ ๆ เจียงเฉิง ที่นี่มีความงามแบบธรรมชาติที่ไม่ได้ตกแต่ง
ลงจากที่จอดรถในแหล่งท่องเที่ยว มัคคุเทศก์นำนักเรียนไปวางสัมภาระที่บ้านพักชาวบ้านก่อน
อากาศชื้นและสดชื่น มีภูเขาสลับซับซ้อนและทะเลไผ่ซัดเป็นระลอก ชาวบ้านสองสามคนหาบกระบุงไม้ไผ่เดินผ่านคันนา ข้างหลังมีนกกระยางขาวบินหนีไปหลายตัว
บ้านชาวบ้านหลายหลังผึ่งแผ่นไม้ไผ่ตากแห้งไว้บนกระด้งไม้ไผ่ ส่องแสงสีเหลืองอำพันภายใต้แสงแดด
บ้านที่ห้องสี่ได้อยู่ติดกัน เป็นบ้านอิฐที่สร้างใหม่ทั้งนั้น บ้านที่สภาพดีกว่าให้ผู้หญิง ส่วนอีกหลังที่เหลือให้ผู้ชาย
เพิ่งเห็นหน้าตาของลานบ้าน ก็มีป้าแก่สองคนออกมาต้อนรับ
ภาษาถิ่นฟังยากมาก ซูเซี่ยต้องพยายามมากถึงจะแยกแยะได้ว่า "กวาดทำความสะอาด" "รอพวกเธอมา" ที่เหลือฟังไม่รู้เรื่องเลย ผู้หญิงคนอื่นก็เหมือนกัน
ยายแก่ในหมู่บ้านเป็นคนใจดี พออยู่ต่อหน้าเด็กในเมืองจำนวนมากก็เขิน พยายามพูดอะไรสักอย่างแต่ไม่มีใครตอบ ก็เงียบลงอย่างรวดเร็ว เห็นซูเซี่ยพยายามฟังตลอด บางทีก็พยักหน้า ก็หยิบลูกพลัมที่ยังมีน้ำค้างแข็งติดอยู่ออกจากย่าม ถูอย่างแรงบนผ้าขาว แล้วยื่นให้
