ลืมตาตื่น! เกิดใหม่ในวัยเยาว์ของสามีผู้ล่วงลับสุดอึมครึม

ตอนที่ 129 ย้ายบ้าน

7 นาที· 1.5K คำ

ริมฝั่งแม่น้ำเจียงมีทางเดินสำหรับประชาชนสร้างเสร็จแล้ว

อากาศหนาวไม่มีคนมากนัก ไฟถนนส่องแสงระยิบระยับทอดยาวไปไกล ส่องลงบนม้านั่งไม้ที่ชื้นเย็น

สวี่จี้ชิงเดินเลียบแม่น้ำไปเรื่อย ๆ หาม้านั่งที่หลบลมได้ ใช้มือเช็ดน้ำบนม้านั่งให้แห้ง แล้ววางกล่องเค้กลง

เค้กหกนิ้วเหลืออยู่ครึ่งหนึ่ง

สวี่เซี่ยขอถุงเล็กสะอาดจากพนักงานร้านหม้อไฟ ใส่จานเล็กและส้อมเล็ก ๆ ให้เรียบร้อย มัดติดกับริบบิ้น กำชับหลายครั้งว่าในครีมมีชาผสม อาจทำให้นอนไม่หลับ สวี่เจียวเจียวกินของหวานมาก ๆ ฟันจะผุ เก็บไว้ในตู้เย็นได้ พรุ่งนี้ค่อยว่ากัน

เขาไม่กลัวฟันผุ

ในลมเย็นเฉียบของราตรี สวี่จี้ชิงไม่ได้แม้แต่จะแกะถุงช้อนส้อม ใช้มีดทื่อ ๆ ที่ใช้ตัดเค้ก กินเค้กที่เหลือในกล่องหมด

กลืนครีมคำสุดท้ายลงคอ

เขายืนใต้ไฟถนนอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเดินไปตามถนนทีละสาย จนกระทั่งกลับมาถึงบ้านที่เขายังไม่ค่อยคุ้นเคยนัก

หลังจากชนะเลิศการแข่งระดับจังหวัด ได้ลองเป็นครั้งแรก จากนั้นพวกเขาก็ย้ายบ้านเป็นครั้งที่สอง

ครั้งแรกอยู่ไม่ไกลจากโรงเรียนประถมในเครือ ราคาค่อนข้างสมเหตุสมผล สภาพแวดล้อมดีกว่าบ้านในชุมชนรื้อถอนมาก แต่พออยู่ได้ไม่นาน เจ้าของบ้านก็ฉวยจังหวะที่ราคาบ้านพุ่งสูงผิดสัญญาขายบ้านไป

บ้านหลังนี้คือคืนวานเขาลางานกลับมาหาเอง ดูบ้านสองชั่วโมง ตัดสินใจเซ็นสัญญา ค่าเช่าแพงกว่าที่เคย แต่ในชุมชนมีรปภ. ที่ไว้ใจได้ ต้องสแกนบัตรถึงจะเข้าประตูใหญ่ได้

หลังจากนี้เขาจะไม่อยู่บ้านเป็นเวลานาน ซื้อความสบายใจก็คุ้มค่า

หยิบกุญแจมาเปิดล็อก

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป