จูบที่ยาวนานแทบไม่มีที่สิ้นสุดนี้ จบลงด้วยท้องของซูเซี่ยที่ร้องโครกครากออกมา
สีสันนำภัย
ประสบการณ์อันย่ำแย่ของสวี่จี้ชิงในชาติก่อนที่แม้แต่ดาวดวงเดียวก็ยังไม่เต็ม ถูกผลักไสให้หลงลืมไปแล้ว เธอจำต้องยอมรับว่าเธอไม่ได้กินข้าวเย็น และข้าวเที่ยงก็กินไปแค่สองคำ ทำให้เขาหยุดลงทันทีแล้วโทรเรียกรูมเซอร์วิส
ซูเซี่ยรู้สึกโล่งใจบ้าง แต่ที่มากกว่าคือความผิดหวัง
เธอยังคิดว่าอีกไม่นานคงได้...
โอกาสย่อมมีไว้สำหรับคนที่เตรียมพร้อมเสมอ
ระหว่างรออาหาร เธอไปอาบน้ำในห้องน้ำใหญ่ของห้องนอนหลัก
ข้อดีที่เห็นได้ชัดของงบโรงแรมที่เต็มพิกัดก็คือ ไม่ต้องกังวลว่าจะลืมอะไร เพราะตั้งแต่เครื่องสำอางค์แบรนด์หรูไปจนถึงชุดนอน มีเตรียมไว้ครบครัน
ซูเซี่ยรู้สึกเสียดายที่เผลอเช็ดเครื่องสำอางออกไป แล้วก็มาส์กหน้า นวดเส้นลมปราณ มัดผมขึ้นแล้วเปลี่ยนเป็นชุดนอน ส่องกระจกไปมาซ้ายขวา ทาลิปบาล์มแบบมีสี เพื่อให้แน่ใจว่าหน้าสดก็ยังมองดูได้ แล้วจึงเดินออกไป
ในห้องนั่งเล่นเปิดโคมไฟตั้งพื้น เงียบสงัดมาก
นอกหน้าต่างคือแม่น้ำชาร์ลส์ในยามค่ำคืน แสงไฟพร่ามัว ผิวน้ำไหลราวกับแพรไหม
สวี่จี้ชิงนั่งอยู่บนโซฟา แล็ปท็อปเรืองแสง ดูเหมือนกำลังจัดการเรื่องงาน
เขาก็เปลี่ยนเป็นชุดนอนสีดำรุ่นเดียวกัน ผมเส้นเล็กยังหมาด ๆ สีหน้าเรียบเฉยเหมือนเช่นเคย เมื่อเห็นเธอออกมา สายตาที่เงียบขรึมจ้องมองใบหน้าเธออยู่ครู่หนึ่ง