16.
กองทัพเรือจักรวรรดิคือเหยี่ยวขององค์หญิง
เพียงแค่สวี่จี้ชิงริเริ่มเข้าใกล้ซูเซี่ย แม้เพียงเสี้ยวนิด คล้ายได้ยินเสียงนกสับขึ้นลำ
แต่หากทิศทางการสัมผัสกลับกัน จะไม่มีใครกล้าลองดี แม้เพียงกระสุนหลงเฉียดเส้นผมของนาง ก็ไม่ใช่ความเสี่ยงที่ใครจะกล้ารับ
จากลูกสาวนักลงทุนธรรมดาที่มาใช้ชีวิตให้เห็นจริง ถึงองค์หญิงแต่งกายงดงามมาเยือน ซูเซี่ยยังคงมาเก็บงานที่สถานสงเคราะห์ในฐานะผู้ฝึกงานผู้ดูแล แต่เซ็นชื่อถี่ขึ้นเรื่อย ๆ
แรกสัปดาห์ละครั้ง ต่อมาวันหยุดสุดสัปดาห์ก็มาเป็นรอบใหญ่
ฤดูหนาวของจักรวรรดิยาวนานดั่งแนวชายฝั่ง พฤศจิกายนลมหนาวเฉียบขาดบนเกาะ หิมะเริ่มโปรย องค์หญิงไม่เหมือนปีก่อน ๆ ที่ในห้องโถงกระจกอบอุ่นข้างเตาผิงเปิดงานเต้นรำแล้วงีบหลับ หากแต่ยกถังสังกะสีของนางมาไม่ขาดวัน เดินไปบนเส้นทางให้อาหารสวี่จี้ชิง
ซูเซี่ยตอนนี้หลงใหลเกมใหม่—
เพื่อนใหม่ใต้ทะเลลึกของนางสุภาพและใจกว้าง เพียงนางมองข้ามพวกทหารเรือที่โน้มน้าวไม่ถอย ไม่ว่ากี่ครั้งก็ไม่เลิก เธอปรากฏตัวต่อหน้าสวี่จี้ชิงทีไร เขายอมเป็นสัตว์เลี้ยงที่เชื่อฟังที่สุด ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่ขัดขืน
นอกจากผู้ทดลองโหดร้ายเบื้องหลังกำเนิดสิ่งมีชีวิตประหลาด การมีอยู่ของสวี่จี้ชิงเองก็มหัศจรรย์พอสำหรับเธอ เขาไม่เหมือนใคร