"ถ้าจะพูดว่าเขาเป็นคนในฝันของฉัน ก็คงพูดได้เต็มปากว่าเขาเป็นตัวฉันในอุดมคติ"
"โลกมันกว้างใหญ่ขนาดนี้ บางทีถ้าฉันกลายเป็นแบบนั้นได้จริง ๆ ในอนาคต ฉันอาจจะเจอเหลียงจัวเฉียนอีกหลายคนก็ได้ ไม่ได้มีแค่คนนี้คนเดียว"
ความใฝ่ฝันนั้นบริสุทธิ์ แต่ความชอบนั้นเป็นความรู้สึกที่หวงแหนอยากครอบครองแต่เพียงผู้เดียว ไม่มีใครแทนที่ได้
จะรู้สึกว่าคนคนนั้นพิเศษสุด ไม่มีใครเทียบเท่า ไม่ว่าจะบนฟ้าหรือใต้หล้าก็หาที่ไหนไม่ได้
ซูเซี่ยฟังแล้วเหม่อ ๆ
เหอเหมียวในอนาคตได้เป็นนักข่าวในสื่อใหญ่ และเธอก็ผิวสีแทนสุขภาพดีจริง ๆ แต่ว่าจะมีคนแบบเหลียงจัวเฉียนมาปรากฏตัวอีกไหมนั้น ก็ไม่มีใครรู้แล้ว
แต่ทั้งโลกนี้ จะไม่มีสวี่จี้ชิงคนที่สองอีกแล้ว
"แม่ฉันบอกว่าครอบครัวเขาจะกลับฮ่องกงช่วงปีใหม่เดือนหน้า" เธอดึงสติกลับมา แล้วแซวเพื่อนสนิทเป็นครั้งสุดท้าย "ถ้าเธอมีอะไรจะพูด รีบพูดตอนนี้เลยนะ"
"เขาต้องพูดกับฉันมากกว่าถึงจะถูก"
เหอเหมียวทำปากยู่ "คราวก่อนเจอเขาที่หน้าเครื่องเติมเงินการ์ดนักเรียนอีก ฉันช่วยเขาซ่อมเครื่องเสร็จในไม่กี่ที เขาบอกว่าจะชวนคุณเหอไปฮ่องกง ให้ฉันเลี้ยงน้ำชาเช้า"
ซูเซี่ยเท้าคางยิ้ม "คุณเหอตอบว่ายังไงล่ะ"