ใกล้ถึงวันสอบพิเศษด้านศิลปะแล้ว
หลังเลิกเรียนคอร์สพิเศษตอนบ่าย ซูเซี่ยก็ไปที่ห้องซ้อมของอาจารย์หลี่อีกสองชั่วโมง
กลับบ้านตอนเย็น เธอหยิบกระเป๋านักเรียนเดินเข้าห้องต่อหน้าซูเสี่ยวเจวียนอย่างว่าง่าย เปิดสมุดโน้ตวางบนโต๊ะ แต่กลับอ่านไม่ออกแม้แต่บรรทัดเดียว
จากนั้นเธอก็หยิบสมุดไดอารี่ออกมาจากช่องลับของกระเป๋า จงใจเปลี่ยนปากกาหมึกสีอ่อนใหม่ แล้วรีบเขียนบันทึกการสังเกตการณ์สวี่จี้ชิงสองบรรทัด
หนึ่ง เขาเขินอายเป็น
สอง มีโอกาสสูงที่ยิ่งเขินหน้ายิ่งดุ ยังไม่แน่ใจ ต้องเก็บข้อมูลตัวอย่างเพิ่ม
เธอเคยอ่านประโยคหนึ่งในอินเทอร์เน็ต ถ้าเธอคิดว่าผู้ชายคนไหนหล่อ แสดงว่าเธอยังพอมีทาง
แต่ถ้าเธอคิดว่าเขาน่ารัก แสดงว่าเธอจบเห่แล้ว
ในห้องมีเธอคนเดียว
แสงไฟจากโคมไฟตั้งพื้นอบอุ่น ด้านนอกหน้าต่างแม่น้ำส่องประกายระยิบระยับ
ซูเซี่ยปิดม่านลง กอดหมอนใบเล็กนอนเอนไปมา แล้วล้มตัวลงบนโซฟาตัวเล็กข้างเตียง พลิกตัวไปมา
เขาน่ารักจริง ๆ
สวี่จี้ชิงน่ารักมาก
เหมือนกับทหารดีบุกที่ดูเหมือนเข้าถึงยาก แต่จริง ๆ แล้วมีกลไกง่าย ๆ
เหมือนขนมเค้กพระจันทร์ไส้เย็น ๆ เปลือกนอกเย็นเฉียบ แต่ข้างในนุ่มนวล