โลกแดนเถื่อน เช้าวันที่สาม
ทุ่งร้าง
เจียงหนานค่อยๆ ผ่อนลมหายใจเฮือกใหญ่ออกมา แล้วกำหมัด
ร่างกายไม่ได้กลายเป็นชายกล้ามโต เขายังคงรูปร่างสูงโปร่งสมส่วน
แต่ภายใต้เสื้อผ้า กล้ามเนื้อแนวเฉี่ยวกลับซ่อนพลังระเบิดที่น่าตกใจ
"ลองดูผลลัพธ์หน่อย"
เจียงหนานเดินไปยังพื้นที่โล่ง ย่อตัวลงเล็กน้อย กล้ามเนื้อต้นขากระชับตึง
วืด!
ไม่มีการวิ่งช่วย ทดสอบกระโดดจากจุดเดิม
ทั้งร่างเหมือนสปริงที่ถูกอัดแน่น ดีดตัวขึ้นในพริบตา!
เมื่อเขาลงสู่พื้น หันไปดูความสูงที่ลอยอยู่ครู่หนึ่ง
"ความสูงกระโดดแนวตั้ง...ประมาณ 2 เมตร"
เจียงหนานเลิกคิ้ว
ต้องรู้ไว้ว่า แม้แต่ลาวต้า วิ่งช่วยแล้วเอื้อมก็แค่หนึ่งเมตรกว่าๆ
เขากระโดดจากจุดเดิมตั้ง 2 เมตร แบบนี้ไม่ใช่มนุษย์เลย
ต่อไปคือความเร็ว
เจียงหนานสูดหายใจลึก โน้มตัวไปข้างหน้า ออกแรงทันที!
ปัง!
ดินใต้เท้าระเบิดเป็นหลุมเล็กๆ ร่างทั้งร่างกลายเป็นเงาดำ วิ่งเป็นเส้นตรงบนทุ่งร้าง
เสียงลมข้างหูกลายเป็นเสียงแหลมหวีด
ไม่กี่วินาทีต่อมา เจียงหนานหยุดลง คำนวณระยะทางและเวลาในใจ
"ไม่มีอุปกรณ์มืออาชีพ แต่เดาเอา...ความเร็วประมาณ 20 เมตร/วินาที"
นี่คือแนวคิดอะไร?
เทพเจ้าแห่งวิ่งระยะสั้นของโลกสีน้ำเงิน โบลต์ ความเร็วสูงสุดตอน 100 เมตรก็แค่ประมาณ 12.5 เมตร/วินาที
ความเร็วของเจียงหนานตอนนี้ เร็วกว่าโบลต์เกือบเท่าตัว!
และเขายังระเบิดพลังได้ทันที ไม่ต้องค่อยๆ เพิ่ม!
ถ้าเป็นวิ่ง 100 เมตร เขาใช้แค่ 5 วินาที!
สุดท้ายคือพลัง
เจียงหนานเดินไปยังขอบป่าบิดเบี้ยวนั่น หาตอไม้แห้งตายเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณเท่าต้นขา
เขายื่นมือข้างหนึ่ง เกาะเปลือกไม้ ปลายนิ้วทั้งห้าออกแรง
กรับ!
เหมือนบี้เต้าหู้ชิ้นหนึ่ง
ตอไม้แตกสลายในมือทันที เศษไม้ปลิวว่อน
แต่ฝ่ามือเขาไม่แม้แต่มีรอยแดง แถมยังรู้สึกว่าไม่ได้ออกแรงเลยด้วยซ้ำ