“คุณซู คุณนี่มีลูกสาวดีจริง ๆ!”
“ผมอิจฉามากเลย!”
“ลูกสาวคุณทั้งสวยทั้งฉลาด ต่อไปชีวิตที่เหลือของคุณก็ไม่ต้องกังวลอะไรแล้ว”
หลายคนพากันเอ่ยชม พยายามผูกมิตรกับซูเจิ้งกวง
ซูเจิ้งกวงฟังแล้วงงเป็นไก่ตาแตก
“พวกคุณพูดอะไรกัน?” ลูกสาวเขาสติไม่ค่อยปกติ แล้วทำไมคนพวกนี้ถึงยังชมเธอกันอีก?
นี่บ้ากันไปแล้ว หรือกำลังพูดประชดกันแน่?
ซูเจิ้งกวงสงสัยไม่น้อย
เมื่อเห็นแววตางุนงงของซูเจิ้งกวง คนอื่น ๆ ก็ทำสีหน้าเหมือนเข้าใจอะไรบางอย่างขึ้นมาทันที
เข้าใจแล้ว ซูเจิ้งกวงยังไม่รู้เรื่องระหว่างคุณชายสามหยวนกับคุณหนูซูสินะ!
แต่ในเมื่อคุณชายสามสั่งแล้วว่าเรื่องของทั้งคู่ห้ามพูด พวกเขาก็จะปิดปากเงียบ
จากนั้นทุกคนก็พากันยิ้มให้ซูเจิ้งกวงอย่างมีเลศนัย แววตาเต็มไปด้วยความอิจฉาอย่างไม่คิดปิดบัง
หลังจากทุกคนจากไป ซูเจิ้งกวงก็อดกอดธูปในอ้อมแขนแน่นขึ้นไม่ได้
“……” ทำไมช่วงนี้คนรอบตัวถึงแปลกขึ้นเรื่อย ๆ กันนะ?
มีแค่เขาคนเดียวที่ยังมีสติครบถ้วน
เฮ้อ ช่างชวนให้สับสนจริง ๆ ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่
ซูเจิ้งกวงส่ายหน้า ถอนหายใจ แล้วกลับบ้านตระกูลซู
ตอนนั้นเขายังไม่รู้เลยว่าคนที่เหลือพากันอิจฉาจนน้ำตาไหลไปแล้ว คุณชายสามหยวนพูดเพียงคำเดียว อนาคตของตระกูลซูก็ต้องรุ่งโรจน์แน่นอน
วันหน้า ตระกูลซูอาจกลายเป็นตระกูลที่พวกเขาไม่มีวันเอื้อมถึงก็ได้!
มีลูกสาวนี่ดีจริง ๆ!
ยิ่งลูกสาวถูกคุณชายสามหยวนหมายตา ยิ่งดีเข้าไปใหญ่!