เหยาเยว่ซื้อยันต์สงบใจจากมือซูจิ่นแล้วหันกลับไปหาซูเจิ้งกวง ทว่ากลับพบว่าซูเจิ้งกวงหายตัวไปแล้ว
เหยาเยว่โทรหาซูเจิ้งกวงด้วยความไม่พอใจ “คุณไปไหนอีกแล้ว?”
ซูเจิ้งกวงตอบว่า “บริษัทมีเรื่องต้องจัดการ ผมขอแวะไปก่อนนะ”
หลังตอบเหยาเยว่แบบขอไปที ซูเจิ้งกวงก็หันไปเร่งคนขับรถ “เรื่องไปโรงพยาบาล อย่าบอกคุณนายล่ะ”
คนขับเข้าใจทันที
ซูเจิ้งกวงถอนหายใจอีกครั้ง
เฮ้อ อาการป่วยของเหยาเยว่หนักขึ้นอีกแล้ว
เขาต้องไปปรึกษาหมอที่โรงพยาบาลให้ดี
เหยาเยว่: …？
*
ซูจิ่นกำหนดวันเปิดอารามเสวียนชิงเรียบร้อยแล้ว โดยเลือกเป็นวันพรุ่งนี้ เวลา 8 นาฬิกา 18 นาที
เหยาเยว่พยักหน้าตกลงอย่างตื่นเต้น
ฤกษ์ดีที่อาจิ่นคำนวณมาให้ต้องไม่มีปัญหาแน่!
แต่พรุ่งนี้เป็นวันแรกที่เปิดกิจการ ไม่ว่าจะเป็นอารามเสวียนชิงหรือแผงดูดวงของซูจิ่น ก่อนหน้านี้ก็ยังไม่มีใครรู้จักมากนัก เหยาเยว่จึงเสนอความคิดด้วยความจริงใจ เพราะอยากช่วยเรื่องกิจการของซูจิ่น
“อาจิ่น ฉันว่าเราประกาศในโมเมนต์กันได้นะ”
แบบนี้ก็จะมีคนรู้จักอารามเสวียนชิงกับแผงดูดวงของซูจิ่นมากขึ้น
ซูจิ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพยักหน้าตกลง
เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เริ่มเรียบเรียงข้อความโปรโมต
ระบุเวลา สถานที่ วันเปิดกิจการ และแจ้งว่าในวันแรก ลูกค้า 3 คนแรกจะได้รับส่วนลด 9.9 ส่วนจากราคาเต็ม 10 ส่วน
พอเรียบเรียงเสร็จ ซูจิ่นก็โพสต์ลงโมเมนต์ของตัวเอง
เหยาเยว่กดเข้าไปดู มุมปากกระตุกอย่างห้ามไม่อยู่