ซูจิ่นได้ยินหยวนจิ่งเดาความคิดของเธอถูก มุมปากกับหางตาจึงมีรอยยิ้มเพิ่มขึ้นมาทันที
เธอมองหยวนจิ่งอย่างอ่อนโยน «ฉันว่าคุณรู้จักคนเยอะกว่าฉันแน่ ๆ ในรายชื่อเพื่อนของฉันมีแค่สามคนเอง»
ฟังประโยคสุดท้ายแล้วชวนให้รู้สึกน่าเวทนาอย่างบอกไม่ถูก
หยวนจิ่งใจอ่อนลง
«เดี๋ยวฉันช่วยโปรโมตให้» เขารับปากอย่างไม่ลังเล
ไม่สนเลยว่าการโพสต์ลงหน้าโซเชียลของตัวเองจะทำให้เกิดกระแสฮือฮาขนาดไหน
ไม่กี่วินาทีต่อมา ซูจิ่นก็เห็นหยวนจิ่งโพสต์โปรโมตอารามเล็ก ๆ ของเธอลงหน้าโซเชียลเช่นกัน
ซูจิ่น «!» ดีใจสุด ๆ!
«ขอบคุณนะ~» ซูจิ่นพูดพลางยิ้มตาหยี
หยวนจิ่ง «เราสนิทกันขนาดนี้แล้ว แค่โพสต์ลงหน้าโซเชียลเอง»
ซูจิ่น «!!!» เห็นไหมล่ะ คุณชายสามหยวนเป็นคนมีน้ำใจจริง ๆ!
ซูจิ่นตบไหล่หยวนจิ่งอย่างจริงจัง «วางใจเถอะ คนในสำนักเต๋าอย่างฉันไม่มีทางทำเรื่องหักหลังเพื่อนแน่นอน คุณเพื่อนคนนี้ ฉันคบแล้ว!»
หยวนชีที่ยืนอยู่ข้าง ๆ มองภาพตรงหน้าอย่างพูดไม่ออก รู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างไม่ค่อยถูกต้อง แต่ก็พูดไม่ออกว่าอะไร
คุณชายสามดูจะใส่ใจเกินไปหน่อย
แล้วยังคุณหนูซูอีก...ดูเหมือนจะไม่ค่อยรู้ตัวอยู่บ้างหรือเปล่า?
เพื่อนงั้นเหรอ?
จะให้คุณชายสามเป็นเพื่อนของคุณหนูซูหรือ?
ดูเหมือนจะไม่ค่อยเหมาะเท่าไรนะ...เขาเกาศีรษะ สีหน้าเต็มไปด้วยความงุนงง
จากนั้นหยวนชีก็แอบมองสีหน้าของคุณชายสาม...ดูท่าจะไม่ค่อยพอใจอยู่หน่อย ๆ
แปลกจริง ๆ...
ซูจิ่นคุยกับหยวนจิ่งอีกสองสามคำ ก่อนจะกลับไปที่ตระกูลซู