ลมหายใจของกู้เยี่ยนเหิงชะงักค้าง ก่อนพลันถี่กระชั้นขึ้น เขากุมมือน้อย ๆ ของถังถังไว้แน่น จ้องเนตรนางเขม็ง พลางเอ่ยเสียงสั่นว่า "ว่าอย่างไร? เจ้าว่าอีกครั้ง!"
มือทั้งสองของถังถังถูกบีบจนเจ็บ คิ้วน้อยขมวดโดยไม่รู้ตัว ทว่าเสียงยังคงอ่อนหวานน่าฟัง "ข้าบอกว่าเสด็จอาห้าไม่ต้องกังวล ไม่ว่าท่านอาสะใภ้จะเป็นเช่นไร ถังถังก็รักษาให้หายได้..."
กล่าวถึงตรงนี้ เด็กน้อยยืดอกขึ้นอย่างภาคภูมิ วิชาเต๋าและวิชาแพทย์ของนางล้วนอาจารย์สอนให้ ต่อให้เหลือเพียงลมหายใจเฮือกเดียว หากพบถังถัง นางก็ช่วยกลับมาได้ทั้งหมด!
เมื่อได้รับคำตอบยืนยันจากเด็กน้อย กู้เยี่ยนเหิงก็ประหนึ่งจับต้นหญ้าแห่งชีวิตได้ มือใหญ่ที่กุมถังถังอดสั่นเล็กน้อยมิได้ "ถังถัง เสด็จอาห้าไม่รู้จะตอบแทนเช่นไรดี..."
นับแต่นี้ ขอเพียงเป็นเรื่องของหลานสาวคนโต ตนขอรับรองว่าจะพุ่งตัวนำหน้าเป็นคนแรก!
ต่อให้หลานสาวคนโตคิดก่อการล้มล้างเสด็จพี่ ตนก็จะยืนอยู่เบื้องหลังหลานสาวสนับสนุนนางอย่างแน่นอน!
"ไม่! เป็นไปไม่ได้!" สายตาของหลิงเยียนเต็มไปด้วยความไม่เชื่อมั่น นางคำรามอย่างไม่ยินยอม "เว่ยอวี้หว่านเป็นคนไร้ค่าแล้ว ต่อให้เทพเซียนลงมาจุติก็รักษานางไม่ได้!"
เด็กชั่วนี่วิชาเต๋าสูงล้ำจริง แต่ไม่มีทางรักษาเว่ยอวี้หว่านให้หายเป็นแน่
นางต้องการให้เว่ยอวี้หว่านทนทุกข์ทรมานมีชีวิตอยู่ในโลก ให้อ้ายสัตว์เดรัจฉานกู้เยี่ยนเหิงมีชีวิตจมอยู่ในความโทษตัวเองและความรู้สึกผิดตลอดกาล!