กู้เยี่ยนเจาใช้นิ้วลูบตัวอักษรบนจดหมายนั้นเบา ๆ สองสามครั้ง แล้วหมุนตัวยื่นส่งให้องครักษ์เสวียนเจี่ยที่อยู่ด้านหลัง พลางกำชับด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า "จงทำตามที่เขาว่า อีกทั้งให้คนแอบจับตาดูเอาไว้ด้วย!"
"พ่ะย่ะค่ะ!" องครักษ์เสวียนเจี่ยรับจดหมายมา กำลังจะถอยออกไปก็ถูกถังถังเรียกเอาไว้
"ท่านลุง พวกท่านพกยันต์คุ้มภัยเหล่านี้ติดตัวไว้นะ!" ถังถังพูดไปพลาง ก็ยกยันต์ซ่อนกายกับยันต์สายฟ้าในมืออีกข้างขึ้นมา "ยันต์ซ่อนกายนี้ติดไว้กับตัว แล้วพวกเขาจะสัมผัสถึงพลังของพวกท่านไม่ได้ แต่ถ้าเผลอถูกพบตัวเข้าจนเป็นอันตราย ก็ให้โยนยันต์สายฟ้าทิ้งไป!"
คนของสกุลจิ้งน่ะ ไม่เชี่ยวชาญกู่ก็ชักวิญญาณ ใครจะไปรู้ว่าคนทั้งสี่ที่ยังไม่เผยโฉมหน้านั้นจะสวมวิชาอะไรกันอีก
ระวังหน่อยไว้ ก็ไม่ผิดอะไร...
"ขอบพระทัยท่านหญิงที่ประทานยันต์!" องครักษ์เสวียนเจี่ยคุกเข่าลงข้างหนึ่ง "ข้าน้อยจะไม่ทำให้ภารกิจแปดเปื้อน จะไม่ทำให้พระอนุชาและท่านหญิงที่มอบหมายผิดหวัง!"
องครักษ์เสวียนเจี่ยเหล่านี้ล้วนเป็นนักดาบตายที่ถูกฝึกมาแต่เล็ก ชีวิตนี้มิได้เป็นของตนเอง
ไม่ว่าภารกิจจะอันตรายเพียงใด พวกเขาไม่เคยหวาดหวั่น
แต่เพียงครั้งนี้ พระธิดาน้อยผู้มีจิตใจงดงาม มิเพียงประทานยันต์คุ้มภัยให้พวกเขา ยังมอบยันต์ที่สามารถรักษาชีวิตให้อีก
แม้จะเคยชินกับความเย็นชาไร้หัวใจ แต่วันนี้ก็อดหวั่นไหวในใจมิได้
รอให้องครักษ์เสวียนเจี่ยถอยออกไป ถังถังจึงหันมามองที่ตัวอวิ๋นชิง "ท่านพ่อ จับเขามัดเอาไว้อีกครั้งเถิดนะ~"
คนสกุลจิ้งน่ะ ทั้งเลวทั้งเจ้าเล่ห์ เผลอเพียงชั่ววินาทีเดียวให้เขาหนีไปได้ คงยากที่จะจับกลับมาได้อีก!