"ในเขา?" ถังถังประหลาดใจ กระพริบตาไปมา "แล้วอีกาตระกูลรู้ที่อยู่แน่ชัดของคุณอาสะใภ้แท้หรือไม่?"
หยาหยากลอกตาไปมา ก่อนจะส่ายศีรษะ "ไม่รู้ ๆ อีกาตระกูลฟังได้ไม่กี่คำก็ถูกไล่ตีกระเจิงแล้ว..."
อีกาตระกูลในเมืองช่างไร้ประโยชน์ หากเป็นอีกาบ้านนอกของพวกมัน ต่อให้สู้ไม่ได้ก็ยังจะฉกศีรษะพวกนั้นสักที!
ถังถังถอนหายใจอย่างจนใจ ก่อนจะหันไปหาฮ่องเต้หมิงเต๋อ "เสด็จปู่ ถังถังไปตำหนักกับท่านไม่ได้แล้วเพคะ~ หม่อมฉันอยากไปเล่นที่จวนเสด็จอาห้า~"
เดิมทีคิดจะให้วิญญาณพี่ชายรองกลับคืนร่างก่อน แล้วจึงไปถามที่จวนเสด็จอาห้า แต่ตอนนี้ดูแล้วเรื่องของพี่ชายรองคงต้องเลื่อนออกไปก่อน...
ช่างเถิด ให้วิญญาณพี่ชายรองอยู่ในหยกหล่อเลี้ยงวิญญาณอีกสักสองสามวันก็แล้วกัน กลับคืนร่างแล้ววิญญาณจะได้มั่นคงกว่าเดิมบ้าง
"เช่นนั้นเสด็จปู่ส่งคนไปส่งเจ้า?" ในใจฮ่องเต้หมิงเต๋ออดรู้สึกผิดหวังมิได้
แม้ตนจะฟังอีกาน้อยพูดไม่รู้เรื่อง แต่คำพูดของเป่ากวยนั้นฟังเข้าใจ
เรื่องนี้เกี่ยวกับความปลอดภัยของชายาเหล่าอู่ ต่อให้อยากให้เป่ากวยอยู่กับตนมากเพียงใด ก็ทำเช่นนั้นไม่ได้
"ให้พี่ชิวหยิงข้างกายเสด็จย่าไปกับหม่อมฉันได้หรือไม่?" ดวงตากลมดำขลับของถังถังเต็มไปด้วยความคาดหวัง
ท่านอาสะใภ้ต้องอยู่กับเสด็จปู่ ส่วนคนอื่นถังถังก็ไม่ค่อยสนิท...
พี่ชิวหยิงหน้าตางดงาม เสียงพูดก็ไพเราะราวกับนกขมิ้น ถังถังชอบนางมาก!
"อันนี้จะยากอะไร?" ฮ่องเต้หมิงเต๋อโบกพระหัตถ์ สั่งให้คนไปเรียกชิวหยิง
"หม่อมฉันคารวะฝ่าบาท พระธิดาพันปี!" ชิวหยิงรีบรุดเข้ามา ในมือยังถือกล่องอาหารสี่เหลี่ยมลงรักสีแดงเขียนทอง