ภายในประตูมือยื่นไปไม่เห็นนิ้ว แต่ถังถังกลับมองเห็นภาพรอบข้างได้อย่างชัดเจน
เดินไปข้างหน้าไม่กี่ก้าว ถังถังก็เห็นบ่อโลหิตแห่งหนึ่งกำลังส่งเสียงกุดกุดพลางพ่นฟอง เหนือบ่อโลหิตนั้นลอยเด่นอยู่เป็นร่างโปร่งแสงร่างหนึ่ง
ถังถังเพียงชำเลืองมองครั้งเดียว ก็ลืมตากว้างจนแทบปริแยกพลางส่งเสียงร้องว่า "ท่านอาจารย์!"
เฒ่าเต๋าหวยเจินที่เฝ้าอยู่หน้าปากถ้ำสีหน้าเปลี่ยนไปฉับพลัน ยกเท้าจะพุ่งเข้าไปข้างใน
ทว่ากลับเห็นถังถังหันศีรษะมาทันที ดวงตาดำขลับเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย น้ำเสียงแหบพร่าว่า "ศิษย์พี่ อย่าเข้ามา! ท่านช่วยเฝ้าอยู่ข้างนอกให้ถังถังหน่อย ข้าจะช่วยท่านอาจารย์!"
ขอบตาของเด็กน้อยคลอไปด้วยน้ำตา แต่กลับดื้อรั้นไม่ยอมให้มันร่วงหล่นลงมา
ยังดีที่ถังถังยืนกรานจะเข้ามาที่นี่ ไม่อย่างนั้น…ไม่เช่นนั้นนางก็จะคลาดกับท่านอาจารย์ บางทีอาจไม่ได้เจอหน้าท่านอาจารย์อีกเลยก็เป็นได้…
คิดมาถึงตรงนี้ ถังถังก็ไม่อาจอีกควบคุมตัวเองไม่อยู่ รีบควักอุปกรณ์วาดยันต์กับไข่มุกส่องรัตติกาลออกมาหนึ่งเม็ด หมอบลงกับพื้นเริ่มวาดยันต์
ตระกูลซีช่างน่าชังนัก ถังถังไม่มีทางปล่อยพวกมันไปเด็ดขาด!
พู่กันขนหมาป่าโบกสะบัดไปมา ยันต์แผ่นแล้วแผ่นเล่าก็ถูกลงมือจนเสร็จ
ถังถังลุกขึ้นยัดยันต์ใส่มือเฒ่าเต๋าหวยเจิน น้ำเสียงเด็กน้อยแฝงเสียงสะอื้นเล็กน้อย พูดอย่างดุดันว่า "นี่คือยันต์สายฟ้ารุ่นปรับปรุงที่ถังถังวาด! อีกสักครู่หากมีคนจากตระกูลซีบุกรุกเข้ามา ศิษย์พี่ก็โยนออกไประเบิดพวกมันเลย!"
เสือไม่ถอดเขี้ยว คิดว่าถังถังเป็นแมวป่วยหรือไร!
หึ! ถังถังไม่ใช่แมวป่วยเสียหน่อย ถังถังโกรธขึ้นมานี่ดุร้ายนัก!