"พวกเจ้าสองคนตัดสินใจได้หรือ?" ดวงตาสีดำขลับของถังถังฉายแววลังเลเล็กน้อยที่ยากจะสังเกตเห็น "หากตัดสินใจไม่ได้ ข้าก็รอได้อีกหน่อยนะจ๊ะ~"
อย่างไรเสียสองคนนี้ก็มีหัวหน้าเหนือหัวอีกที หากไม่ได้จริง ๆ ถังถังก็เผาเงินตำลึงให้สินบนพวกเขาสักหน่อยก็ได้...
ถูกคนต่อหน้าตั้งคำถามอย่างนี้ ยมทูตดำและยมทูตขาวสบตากัน ก่อนจะอกผายไหล่ผึ่งขึ้นพร้อมกันเป็นเสียงเดียวว่า "ย่อมได้อยู่แล้ว!"
น่าขัน! พวกเขาเป็นถึงสองผู้คุมอำนาจแห่งการคล้องวิญญาณในแคว้นเยวี่ยเฉวียน แค่จัดการให้มีผู้คุมวิญญาณสักคน เหตุใดจะทำไม่ได้!
อย่างเลวร้ายที่สุด...อย่างเลวร้ายที่สุดพวกเขาก็ทุ่มสุดตัว ไปกล่าวคำอ่อนหวานกับหัวหน้าเหนือหัวสักสองสามประโยคก็สิ้นเรื่อง!
เด็กน้อยคนนี้เป็นเชื้อชั้นดีของการเป็นผู้คุมวิญญาณ ต้องเริ่มฝึกฝนตั้งแต่เล็ก หากพลาดโอกาสนี้ไป คราวหน้าอาจถูกยมทูตแห่งต้าหยงแย่งตัวไป ตอนนั้นร้องไห้ก็ไม่ทัน
"อย่างนี้นี่เอง?" เด็กน้อยคลายคิ้วที่ขมวดแน่นออกโดยไม่รู้ตัว เผยรอยยิ้มหวานให้ยมทูตทั้งสอง "เช่นนั้นก็ขอบคุณท่านอาใหญ่สองคนมากนะจ๊ะ~"
ฮี่ ๆ...นางก็ตั้งตาคอยเป็นขุนนางผีอย่างมีความสุขแล้ว~
"พวกเราต่างหากควรขอบคุณเจ้า!" ยมทูตขาวสะบัดลิ้น "หากไม่ใช่เพราะเจ้า ป่านนี้พวกเรายังคงติดอยู่ในโลงเหล็กดำนั่นอยู่เลย~"
เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ยมทูตขาวที่ปกติไม่เคยมีท่าทีจริงจังก็พลันทำสีหน้าขึงขังขึ้นมาได้ยาก มองเด็กน้อยพลางกล่าวอย่างหนักแน่นว่า "แคว้นเยวี่ยเฉวียนช่วงนี้ไม่สงบนัก หากเจ้าจะไปแคว้นเยวี่ยเฉวียน ต้องระมัดระวังให้ดี อย่าได้ประมาทเป็นอันขาด!"
ก่อนที่ทั้งสองจะถูกกักขัง ก็มีผู้คุมวิญญาณในสังกัดหลายคนหายตัวไปอย่างไร้สาเหตุ จนบัดนี้ก็ยังไร้วี่แวว