ถังถังสะดุ้งเฮือก กอดคอของกู้เยี่ยนเจาแน่นพลางออดอ้อน "ท่านพ่อ ถังถังเป็นเด็กดี! อย่าตีก้น เจ็บนะ!"
ก้นของนางยังมีประโยชน์ใหญ่อีกตั้งมาก จะโดนตีไม่ได้!
รอให้ถังถังโตกว่านี้อีกหน่อย จะใช้ไม้ตาย 'ไท่ซานกดยอด' ทับปิศาจร้ายให้ราบคาบ
กู้เยี่ยนเจาชายตามองนางแวบหนึ่งโดยไม่ปริปาก อุ้มบุตรสาวน้อยเดินไปตรงหน้าฉุยอวี้ พยักเพยิดให้เปิดกล่องแพร
ทันทีที่เปิดกล่องแพรออก ก็เห็นด้านในมีธนบัตรฉบับละพันตำลึงเรียงซ้อนกันเต็มถึงร้อยฉบับ ทั้งยังมีทองคำแท่งขนาดเท่าหัวแม่มือผู้ใหญ่อีกกว่าสิบแท่ง
"ท่านพ่อ! ถังถังจะได้ไปเรียนหนังสือแล้วหรือนี่~" เนื่องจากถังถังหันหลังให้ฉุยอวี้ จึงมองไม่เห็นของข้างใน นางส่ายหัวไปมาอย่างได้ใจ "ถังถังจะตั้งใจอ่านเขียนให้คล่อง แล้วเอาตัวหนังสือที่เรียนมาเขียนเป็นแบบฝึกหัดให้ท่านพ่อฝึกคัด!"
เด็กน้อยพูดไปถึงตอนที่ได้ใจ มือน้อยอดตบบนศีรษะกู้เยี่ยนเจาไม่ได้ ทำท่าเป็นผู้ใหญ่ ลดเสียงต่ำลง "เสี่ยวกู้เอ๋ย~ ลายมือไก่เขี่ยของเจ้าน่ะ ต้องหัดคัดให้ดี ๆ สักที อย่าให้บุตรสาวต้องผิดหวัง!"
มุมปากกู้เยี่ยนเจากระตุก ใบหน้าคมเข้มดำคล้ำขึ้นสามส่วนในพริบตา สายตาล้ำลึกจับจ้องบนศีรษะก้อนแป้ง ถามเน้นทีละคำ "เจ้าเรียกข้าว่าอะไรนะ? หืม? ลายไก่เขี่ย? หึ…"
เด็กแสบคนนี้ ชักใจกล้าขึ้นทุกวัน ป่านนี้ถึงกับกล้าไม่เรียกท่านพ่อ เปลี่ยนมาเรียกเสี่ยวกู้เสียแล้ว!
พรุ่งนี้ถ้าเรียกเสี่ยวกู้จึ คนเป็นพ่ออย่างเขาคงต้องตัดของสำคัญไปเป็นขันทีด้วยหรือไร?