เสียงเด็กอ่อนหวานใสดังกังวานขึ้นในท้องพระโรง บรรดาขุนนางฝ่ายบุ๋นบู๊ไม่อาจระงับความตื่นเต้นในจิตใจได้อีกต่อไป ต่างแย่งชิงกันรุดเข้าไปหาถังถัง
"ท่านหญิง กระหม่อมขอยันต์คุ้มภัย 20 ใบ!" อัครมหาเสนาบดีหวังซึ่งยังมีสีหน้าซีดเซียวอยู่บ้าง ชูธนบัตร 100 ตำลึงขึ้นสูง เสียงทุ้มกังวานดังลอดออกมาจากหมู่คน
"ท่านหญิง! ยันต์คุ้มภัยนั่นกระหม่อมขอ 50 ใบ!" แม่ทัพฉินตามมาติดๆ อาศัยรูปร่างกำยำของตนเขี่ยผู้คนที่ขวางหน้าออกไป
"ท่านหญิง กระหม่อมด้วย! ยันต์ทุกชนิดขอมา 20...ไม่! 50 ใบ!" กั๋วกงหรงกั๋วหอบพลางโผล่ศีรษะออกมาครึ่งหนึ่งจากฝูงชน
ท่านหญิงน้อยมีฝีมือล้ำลึก ยันต์ที่นางขายย่อมศักดิ์สิทธิ์เป็นแน่ โชคใหญ่ที่ตกลงมาจากฟ้าเช่นนี้ หากพวกเขาพลาดไปก็ขาดทุนมหาศาล!
ถังถังมองเบื้องหน้าผู้คนมืดฟ้ามัวดิน ดวงตากลมโตเบิกกว้างมีประกายเขียวหม่นวาวขึ้นมา
แย่แล้ว! ยันต์ที่นางวาดมีน้อยเกินไป!
"ทุกคนอย่าเพิ่งร้อนใจ เข้าแถวเรียงลำดับมานะ!" ถังถังได้สติ รีบยื่นมือเล็กออกไปหมายควบคุมสถานการณ์อันสับสนวุ่นวาย
แต่น้ำเสียงเด็กอ่อนปวกเปียกของนาง เหล่าขุนนางที่ใจจดจ่อแต่จะซื้อยันต์ไม่ได้ยินเลยแม้แต่น้อย ยังคงแย่งกันยื่นธนบัตรตรงไปยังเบื้องหน้าถังถัง
หากมิใช่มีโต๊ะกั้นอยู่เบื้องหน้าถังถัง ป่านนี้นางคงถูกเบียดจนแบนเสียแล้ว
ขณะที่ถังถังใกล้จะตั้งรับไม่ไหว กู้เยี่ยนเจาก็เบียดเสียดเข้ามาจากหมู่คน ปกป้องนางไว้เบื้องหลัง ทำสีหน้าเคร่งขรึมตวาดเสียงว่า "เงียบ! ท่านขุนนางผู้ต้องการซื้อยันต์ศักดิ์สิทธิ์เข้าแถวให้เรียบร้อย เรียงลำดับมา!"
สิ้นเสียงนั้น ฝูงชนเพิ่งเกิดความอลหม่านเมื่อครู่ก็พลันเงียบงัน เรียบร้อยเข้าแถวเป็นแถวเดียว