ขณะที่ถังถังกลับมาถึงลานบ้านเล็ก ก็เห็นหานหวยจินถูกฉุดลากออกมาพอดี นางจึงวิ่งเข้าไปด้วยท่าทางโกรธกริ้วเอ่ยว่า "เจ้าเป็นคนเลวร้ายที่สุด ต่อให้มีทรัพย์สินมากมายก่ายกองก็ไร้ค่า อยากทิ้งสมบัติล้ำค่าไว้ให้ลูกหลาน แต่มันต้องเป็นของเจ้าถึงจะดี!"
ตะโกนออกไปด้วยความโกรธจนหน้าดำหน้าแดงเช่นนี้ ถังถังถึงรู้สึกโล่งใจขึ้นไม่น้อย
โหราหลวงตอนนี้โง่เขลาจนยากจะด่าทอได้ ก็ขอระบายโทสะกับเจ้าเลวทรามนี้แทน!
พูดจบก็ไม่สนสีหน้าของหานหวยจิน ถังถังเชิดคางหันหลังเดินจากไป
หานหวยจินชะงักไปครู่หนึ่ง กว่าจะตั้งสติได้ก็รู้สึกราวกับสายฟ้าฟาดกลางสมอง
คำพูดของพระธิดาหมายความว่าอย่างไร?
ในเรือนหลังของเขามีภรรยาน้อยมากมาย บุตรธิดารวมทั้งสิ้นถึงเก้าคน!
ลมหายใจของหานหวยจินพลันกระชั้นถี่ ในหมู่ภรรยาน้อยมีแต่ภรรยาทุกข์ยากที่อยู่กินกันมายากไร้บุตรสักคน เช่นนั้นแล้ว...
เมื่อคิดมาถึงจุดนี้ หานหวยจินก็รู้สึกเหมือนถูกน้ำเย็นราดรด ความสิ้นหวังในใจยิ่งทวีคูณ
"ไม่... ไม่จริง.. " หานหวยจินพึมพำอย่างคนไร้วิญญาณ "ข้าไม่เชื่อ..."
"พระธิดาบ้านข้าทำนายดวงชะตาแม่นยำนัก ไม่เคยพลาดสักครั้ง!" มั่วหานส่งเสียงเย็นชาอย่างไม่พอใจ "เร็วเข้า! อย่าให้ขวางหูขวางตา!"
ความสะเทือนใจนี้เกิดขึ้นฉับพลันเกินไป หานหวยจินมิอาจทานทนได้อีกต่อไป ตาค้างสลบเหมือดไป
มั่วหานขมวดคิ้วอย่างรังเกียจ แล้วจึงลากหานหวยจินจากไป
ก้อนแป้งตัวน้อยนั่งอย่างว่านอนสอนง่ายในอ่างอาบน้ำ เงยศีรษะให้ยายข้างบ้านช่วยถูสิ่งสกปรกให้