"ไม่ได้ ถังถังจะเข้าไป!" ใบหน้าเล็กของถังถังเคร่งขรึม แววตาจ้องมองท่านนักพรตหวยเฉินเปี่ยมด้วยความแน่วแน่ "ต่อให้ศิษย์พี่ห้าม ถังถังก็จะเข้าไป!"
ถังถังมีสัญชาตญาณว่าสิ่งที่อยู่หลังถ้ำนี้สำคัญต่อนางมาก...
เด็กน้อยเม้มริมฝีปาก ไม่สนใจท่านนักพรตหวยเฉินอีก เดินอ้อมจากด้านหลังเขาตรงไปยังประตูหิน
"ศิษย์น้องเล็ก!" ท่านนักพรตหวยเฉินสีหน้าเปลี่ยนฉับพลัน ไม่อาจคำนึงถึงซีหลิงหานบนบ่าอีกต่อไป โยนเขาลงพื้นอย่างแรง ยื่นมือคว้าแขนเด็กน้อย "อันตรายจริง ๆ ครานี้เจ้าฟังศิษย์พี่สักครั้งได้หรือไม่?"
ความกังวลบนใบหน้าท่านนักพรตหวยเฉินไม่ใช่เสแสร้ง แววตามองเด็กน้อยเจือด้วยคำวิงวอน
"ศิษย์พี่ ท่านต้องเชื่อข้า..." ถังถังตบหลังมือเขาเบา ๆ น้ำเสียงเด็กอ่อนหวานแฝงความเด็ดเดี่ยว "ข้าจะต้องออกจากประตูหินอย่างปลอดภัย..."
เด็กน้อยกระพริบตาขาวดำชัดใส ก่อนหน้านี้ถังถังก็เจอเรื่องอันตรายมากมายไม่ใช่หรือ...
แม้จะต้องบาดเจ็บบ้าง แต่ทุกครั้งถังถังก็รอดกลับมาได้มิใช่หรือ~
ขนตาของเด็กน้อยสั่นระริก ทั้งยังถังถังเป็นนักพรตเต๋านี่นา เป็นนักพรตเต๋าที่รู้ว่าที่นี่มีอันตราย มีภูตผีปีศาจ หรือกระทั่งค่ายกลน่าสะพรึง ก็ยังจะเดินหน้าเข้าไปอย่างไม่ลังเล...
มองดวงตาดำใสเปี่ยมแววกระจ่างของเด็กน้อย ท่านนักพรตหวยเฉินนิ่งงันไปครู่หนึ่ง มือที่จับเด็กน้อยค่อย ๆ คลายออก เอ่ยเสียงเบา "ศิษย์พี่จะเข้าไปกับเจ้า..."