"โฮก~" ฮวาฮวาแหงนหน้าส่งเสียงคำราม น้ำเสียงเต็มไปด้วยความตื่นเต้น
มันรู้! ถังถังของมันคือสุดยอดไจไจ!
เสือตัดสินใจติดตามถังถังมา ถูกต้องแล้วจริง ๆ!
ฮวาฮวาสะบัดหัวโตอย่างหยิ่งยะโส ถามว่าใครเลี้ยงไจไจเทียบชั้นถังถังได้?
นางพญาถ่งโยว ถึงแม้เสือจะไม่รู้ว่าเสนากระทรวงผีนี้ต้องทำอะไรบ้าง แต่นั่นไม่สำคัญ...
สิ่งสำคัญคือ ตำแหน่งนางพญาถ่งโยวฟังดูเปี่ยมบารมี! ไม่แพ้ตำแหน่งซานจวินของมัน!
ไม่เพียงฮวาฮวาจะดีใจ แม้แต่สองอสนีบาตที่ลอยวนเหนือศีรษะถังถังก็หมุนเป็นวงกลมด้วยความยินดี
ลำแสงอสนีสีม่วงบนร่างพวกมันยิ่งเข้มขึ้น เสียงฟ้าผ่าดังกึกก้องน่าเกรงขามยิ่งกว่าเดิม
"เลยเลย พวกเจ้าก็ดีใจกับถังถังด้วยใช่ไหมจ๊ะ~" บัดนี้เด็กน้อยหยีตาพับ หางตายับย่น มุมปากที่ยกยิ้มไม่ยอมลดลง
"เปรี๊ยะ ปัง ๆ..." คล้ายเป็นการตอบรับคำพูดของถังถัง อสนีบาตทั้งสองก็ยิ่งวนรอบนางอย่างคึกคัก ราวกับจุดประทัดแสดงความยินดี
ขณะเด็กน้อยซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดขนไม่นุ่มนักของฮวาฮวา กำลังเริงร่าอยู่เงียบ ๆ นั้น ร่างของมัจจุราชขาวดำก็ค่อย ๆ ปรากฏขึ้นกลางอากาศ
"ถัง... นี่หนู... นี่กระหม่อม... นางพญา!" มัจจุราชดำเอ่ยก่อน ในสีหน้าเย็นชาแฝงรอยยินดี "คำนับนางพญาถ่งโยว!"
"คำนับนางพญาถ่งโยว!" เสียงยานของไป๋อู๋ฉางดังขึ้นติด ๆ กัน "เปลวเพลิงกรรมแห่งปรโลกและวัตถุหยินสุดขั้วทั้งหลาย นำมาแล้ว..."
แววตาของมัจจุราชทั้งสองทอดมองเด็กน้อย เต็มไปด้วยความเอ็นดู
ได้ยินเสียงคุ้นเคย ถังถังก็ชะโงกหน้าออกจากอ้อมอกฮวาฮวา น้ำเสียงเจือยิ้มเต็มไปด้วยความประหลาดใจ: "ท่านลุงขาวดำ เปลวเพลิงกรรมแห่งปรโลกเอามาเร็วถึงเพียงนี้เชียวรึ?"