"กระหม่อมจะ…" เสียงมั่วหานยังไม่ทันขาดคำ ก็เห็นพระธิดากระโดดออกจากอ้อมกอดของเขา รูม่านตาของเขาหดตัวอย่างรุนแรงในชั่วพริบตา มือข้างหนึ่งคว้าไปทางกลุ่มขนมน้อย "ท่านหญิงระวัง!"
พวกเขาอยู่บนต้นไม้ หากพลัดตกลงไป พระธิดาคงไม่ตายก็ต้องพิการ!
ทว่าการเคลื่อนไหวของถังถังกลับเร็วกว่าเขา ปลายเท้าแตะกิ่งไม้เบา ๆ แล้วก้าวกระโดดไปทางลำต้น ชั่วพริบตาต่อมาก็เห็นกลุ่มขนมน้อยไถลลงมาตามลำต้น ร่อนลงพื้นอย่างมั่นคง
มั่วหานรู้สึกเลือนลางไปชั่วขณะ เจ้านายน้อยของเขามีความสามารถเช่นนี้ด้วย!
หารู้ไม่ว่า ถังถังอยู่บนเขาชีเสียปีนต้นไม้ขึ้นเรือนเป็นประจำ ฝึกปรือวิชาปีนต้นไม้จนช่ำชองมานานแล้ว
ชั่วพริบตา อาจารย์หวยเจินกับอาจารย์หวยเฉินที่หนีกระเจิดกระเจิงก็มาถึงตรงหน้า
ทั้งสองยังไม่ทันหายใจทันก็ชักกระบี่ไม้ท้อออกมา หันกลับไปรับมือศัตรู
หยาหยากระพือปีกเกาะบนบ่าของถังถัง เงยหัวน้อย ๆ จ้องมองผีดิบบินบนฟ้าอย่างรังเกียจ
"ของเลวร้ายมาแล้ว ถังเป่าสู้ ๆ!" เสียงหยาหยาขาดคำ ผีดิบบนฟ้าก็โผเข้าใส่ถังถังทันที
นัยน์ตาทั้งสองของถังถังเป็นประกายวาววับ กวัดแกว่งกระบี่ไม้ท้อพุ่งเข้าใส่ผีดิบ
ผีดิบตนนี้ดูเหมือนเกิดสติปัญญา กลับหลบหลีกได้อย่างคล่องแคล่ว ยื่นกรงเล็บคมกริบออกมาคว้าถังถังอีกครั้ง
เห็นถังถังหยิบเส้นด้ายช่างไม้ตีหมึกออกมาอย่างรวดเร็ว โยนปลายด้านหนึ่งไปทางผีดิบ ขณะเดียวกันมือขวากวัดแกว่งกระบี่ฟันต่อเนื่อง
เส้นด้ายช่างไม้ตีหมึกตวัดเป็นแนวโค้งบนอากาศ พันแขนของผีดิบไว้ในชั่วพริบตา เกิดเสียงดังฟู่ ๆ