ยามอิ๋น (5-7 นาฬิกา) ถังถังกอดตุ๊กตากระต่ายน้อยนอนหลับสนิทอยู่ดี ๆ ก็มีคนตบไหล่นางเบา ๆ แล้วเสียงอ่อนโยนของสตรีก็ดังขึ้นว่า "เป่ากวย ตื่นได้แล้ว วันนี้เป็นวันไปโรงเรียนหลวง อย่าให้สายเลย…"
ถังถังเม้มตาปี๋ ซุกหัวน้อย ๆ เข้าไปในหมอน แสร้งทำเป็นหลับต่อไป
นางรู้สึกว่าเพิ่งเข้านอนได้ไม่นาน อีกาที่ยืนบนยอดไม้ยังไม่ร้องเพลงเลย เหตุใดต้องตื่นแล้วด้วย!
อวิ๋นจิ้งซูเห็นธิดาตัวน้อยอู้เตียงก็หัวเราะอย่างจนใจ จึงเอื้อมมือดึงหมอนบนหัวนางออกเบา ๆ แล้วเรียกอย่างนุ่มนวลว่า "เป่ากวย วันนี้บรรดาเพื่อนอ่านหนังสือของเจ้าก็จะไปโรงเรียนหลวงด้วย ถังถังไม่อยากเล่นกับพวกนางหรือ? ไปสายก็ตามไม่ทันแล้วนะ!"
พอได้ยินคำว่าเพื่อนรัก ถังถังก็ลืมตาวับ พลางกอดแขนอวิ๋นจิ้งซูด้วยท่าทางออดอ้อน "ท่านแม่ ถังถังจะไปโรงเรียนหลวง! ถังถังจะไปเล่นกับเพื่อนรัก!"
ถงถงสัญญากับนางแล้ว วันนี้จะเอาขนมอร่อยเป็นพิเศษมาแบ่งให้ถังถัง
หากเพราะอู้เตียงแล้วอดกินขนมก็จะขาดทุนแย่เลย!
คิดได้ดังนั้น เจ้าตัวน้อยก็ลุกพรวดขึ้นมา ชี้ไปที่ชุดสีชมพูอ่อนที่วางอยู่ข้างเตียงพลางถามว่า "ท่านแม่ นี่คือเสื้อผ้าที่ถังถังจะใส่ไปวันนี้หรือไม่?"
อวิ๋นจิ้งซูพยักหน้า หยิบชุดมาสวมให้นางพลางเอ่ยชมอย่างนุ่มนวลว่า "น่ารักจริง! นี่คือเทพธิดาดอกไม้น้อยของบ้านไหนนะ?"
เจ้าตัวน้อยนั่งอยู่บนเตียง แกว่งขาน้อยไปมา ยิ้มจนตาหยี "ก็ของท่านแม่ไงเพคะ~ถังถังคือเทพธิดาดอกไม้น้อย ท่านแม่คือเทพธิดาดอกไม้ใหญ่!"