"ท่านตา?" ถังถังเอียงศีรษะน้อย ดวงตาสุกใสเป็นประกายมองนาง "ท่านยายท่านตาส่งของขวัญมาให้ถังถังหรือ?"
เจ้าหนูน้อยเอ่ยพลางชะเง้อมองหีบใหญ่ทั้งสิบแปดใบ สีหน้างุนงงหนักขึ้น
เหตุใดจึงมีเพียงของขวัญกลับมา ไฉนครอบครัวท่านตาจึงไม่กลับมาด้วยเล่า?
ถังถังยังไม่เคยพบหน้าครอบครัวท่านตาเลยสักครั้ง...
อวิ๋นจิ้งซูลูบศีรษะน้อยของบุตรสาวเบาๆ "ใช่แล้ว เป่ากวย รีบไปดูเถิด..."
สิ้นเสียงนาง ฉุยอวี้ก็ถือพวงกุญแจขึ้นมาเปิดหีบใหญ่ทั้งสิบแปดใบ
ถังถังเพิ่งก้าวขาสั้นป้อมเข้าไปใกล้ ก็พลันรู้สึกตัวลอยขึ้น ยังไม่ทันร้องอุทาน เสียงอ่อนหวานของฉุยอวี้ก็ดังขึ้นข้างหู "ท่านหญิง เชิญชมเถิดเพคะ~"
เจ้าหนูน้อยยังไม่ทันได้คิด สายตาก็จับจ้องไปที่หีบตรงหน้า
ทันใดนั้นเอง หีบใหญ่ทุกใบอัดแน่นด้วยสมบัติล้ำค่า ทั้งเงินทอง เครื่องเพชร และแพรพรรณชั้นดีล้นหลาม ยังเห็นไข่มุกส่องรัตติกาลสองเม็ดเป็นประกายอยู่ในกองทรัพย์อีกด้วย
"ว้าว!" ถังถังร้องด้วยความทึ่ง "ของล้ำค่ามากมายเลย..."
แม้บางสิ่งนางไม่เคยเห็นมาก่อน ก็ไม่เป็นอุปสรรคต่อความรู้สึกว่าล้วนงดงามตระการตา
ครอบครัวท่านตายังไม่เคยพบหน้าถังถัง แต่กลับมอบของขวัญล้ำค่ามากมายปานนี้ เป็นที่ประจักษ์ว่ามอบใจจริงด้วยความเอ็นดู ทำให้นางชื่นบานในใจ แต่ก็เกิดความละอายอยู่บ้างเช่นกัน
นางเป็นผู้น้อยตามอาวุโส หากตามมารยาทแล้วควรเป็นนางที่เตรียมของขวัญไปคารวะครอบครัวท่านตามากกว่า บัดนี้กลับสลับกันเสียแล้ว...