"ช่างเป็นไกวไกของท่านอาดีนัก ถึงได้น่ารักเช่นนี้!" กู้เยี่ยนฉือยัดยันต์กับขวดกระเบื้องใส่อ้อมอกของกู้เยี่ยนเหิง จากนั้นจึงอุ้มหลานสาวตัวน้อยหมุนติ้วเป็นวงกลม จนเด็กน้อยหัวเราะคิกคักไม่หยุด
"ท่านอา หมุนอีกสักรอบสิ!" ถังถังกางแขนทั้งสองข้าง หัวเราะจนตาพับเป็นรูปจันทร์เสี้ยว
"ได้เลย!" กู้เยี่ยนฉือตอบรับ แล้วหมุนหลานสาวต่อไป
จนกระทั่งจางกงเข้ามารายงานว่า องครักษ์เสวียนเจี่ยรออยู่หน้าประตูแล้ว กู้เยี่ยนฉือจึงได้ยอมจำนนต่อความอาลัยอาวรณ์ มอบเด็กน้อยให้แก่สวินลู่
"ไกวไก รอท่านอากลับมาแล้วจะมาเล่นกับเจ้าอีก!" กู้เยี่ยนฉือขยี้ศีรษะหลานสาวเบา ๆ แล้วจึงเดินตามกู้เยี่ยนเหิงออกไปอย่างรวดเร็ว
มองตามแผ่นหลังของท่านอาทั้งสอง เด็กน้อยกระพริบตาปริบ ๆ ซ่อนความอาลัยรักในใจไว้ แล้วจึงจูงมือสวินลู่ไปเยี่ยมท่านตาทวดและท่านยายแม่
ยามนี้เจิ้นกั๋วกงยังคงนอนสลบอยู่บนเตียง ฮูหยินกั๋วกงมีสีหน้าซูบซีดนั่งเฝ้าอยู่หน้าเตียง ศีรษะของนางโยกเยกคล้ายกำลังสัปหงก
ทันทีที่ก้าวเข้ามาในห้อง ถังถังก็ได้กลิ่นยาฉุนกึก สูดจมูกฟุดฟิดด้วยความระคายเคือง
"ท่านยายแม่เจ้าคะ ถังถังมาเยี่ยมท่านกับท่านตาทวดแล้วเจ้าค่ะ~" เสียงใสกังวานของถังถังดังขึ้น ฮูหยินกั๋วกงตื่นขึ้นโดยพลัน หันไปเห็นเด็กน้อยในชุดผ้าเหลืองนวลกำลังเอียงคอส่งยิ้มให้
"ไกวไก มาให้ท่านยายแม่สิ~" ความเหนื่อยล้าของฮูหยินกั๋วกงจางหายไปกว่าครึ่ง นางโบกมืออย่างเอ็นดูไปทางถังถัง: "เมื่อคืนนอนหลับสบายดีหรือไม่? มื้อเช้านี้ถูกปากหรือเปล่า? มื้อเที่ยงอยากกินอะไรบอกท่านยายแม่ ท่านยายแม่จะให้คนไปทำ!"