ตำหนักตะวันออก
อวิ๋นจิ้งซูสั่งการนางในจัดเตรียมตำหนักข้างที่ถังถังพักไว้แต่เช้าตรู่ พร้อมทั้งให้คนตระเตรียมน้ำร้อนและขนมหวานเลิศรส
จากนั้นจึงพาหงอวี้ ฉุยอวี้ และฟู่เฉวียนมายืนรอที่หน้าประตู
"ฮองเฮา พระองค์กลับไปพักก่อนเถิดเพคะ พวกหม่อมฉันเฝ้าอยู่ที่นี่เอง!" เมื่อเห็นสีหน้าอ่อนล้าของเจ้านายปรากฏชัดขึ้นเรื่อย ๆ หงอวี้ก็เอ่ยปากอย่างอดไม่ได้ "หากทรงเหนื่อยล้าจนล้มป่วย พระธิดากลับมาต้องทรงเป็นห่วงแย่เพคะ"
ฮองเฮาทรงรออยู่ที่นี่ร่วมชั่วยามเศษแล้ว บัดนี้ริมฝีปากล่างเริ่มซีดขาว เห็นได้ชัดว่าเป็นเพราะยืนนานเกินไป
"ไม่เป็นไร!" อวิ๋นจิ้งซูจับจ้องไปเบื้องหน้าด้วยแววตางดงาม น้ำเสียงแฝงความดื้อรั้น "ข้ายังรออีกสักหน่อย…"
ครั้งก่อนที่เดินทางไกล บุตรสาวตัวน้อยยังมีหงอวี้คอยดูแลอยู่ข้างกาย อีกทั้งอาจาวก็อยู่ด้วย ใจของนางจึงวางใจได้มากกว่า
ครั้งนี้แม้องค์ชายห้าและองค์ชายหกจะทรงร่วมทางไปด้วย ทว่า…แต่ในใจนางยังคงมิอาจวางใจได้สนิท
อวิ๋นจิ้งซูทอดมองทางเดินยาวไกล หว่างคิ้วฉายแววกังวล
ออกเดินทางไปหลายวันเช่นนี้ ไม่รู้ว่าไกวไกของนางจะซูบผอมลงอีกหรือไม่…
ขณะอวิ๋นจิ้งซูกำลังใจลอยมองทางเดิน เสียงตื่นเต้นของฟู่เฉวียนก็ดังขึ้นกะทันหัน "ฮองเฮา! รถ! พระธิดาเสด็จกลับมาแล้ว!"
สิ้นเสียงยังไม่ทันขาด ก็เห็นอวิ๋นจิ้งซูปัดมือของหงอวี้และฉุยอวี้ แล้วก้าวเท้าเดินไปรับ
"ไกวไก!" อวิ๋นจิ้งซูเอ่ยเสียงสะอื้น ดวงตาคลอหน่วย เปี่ยมด้วยความคิดถึง "ไกวไกของแม่!"
เมื่อเห็นเจ้านายเดินออกไปรับ หงอวี้และฉุยอวี้ก็รีบตามไปติด ๆ ด้วยดวงตาแดงก่ำ