ที่ปากหมู่บ้านกลางหิมะ มีเสียงหมาหอนดังมา
ทุกคนได้ยินเสียงหมาก็พากันหันไปมองที่ปากหมู่บ้าน
"ว่าแต่ ฉันจำได้ว่าเฉินอันเอาไอ้หมาป่าตัวนั้นขึ้นไปด้วยนี่นา?"
"หรือว่าเฉินอันกลับมาแล้ว?"
ผู้ใหญ่บ้านหวังอวี้ตงได้ยินก็รีบวิ่งไปที่ปากหมู่บ้านเป็นคนแรก
ตอนนี้ฟ้ามืดแล้ว ทีมหาคนบนเขากลับมาหมดแล้ว เหลือแค่เฉินอันคนเดียว
พูดได้เลยว่า ตอนนี้เฉินอันคือความหวังสุดท้ายของเขา
ถ้าเฉินอันพาหวังฟู๋กุ้ยกลับมาไม่ได้ ด้วยความสามารถของหวังฟู๋กุ้ย ถ้าต้องค้างคืนบนเขาล่ะก็ วันรุ่งขึ้นต้องกลายเป็นน้ำแข็งแน่นอน
เขาหวังอวี้ตงก็ต้องหมดตระกูลแน่
แค่คิดถึงตรงนี้ หัวใจของหวังอวี้ตงก็ร้อนรนสุดขีด
เขาเป็นผู้ใหญ่บ้านมาทั้งชีวิต ฐานะที่บ้านในหมู่บ้านธงแดงก็ถือว่าเด่นสุดแล้ว ถ้าแบบนี้ยังหมดตระกูลอีก เขาจะไปอธิบายกับบรรพบุรุษตระกูลหวังยังไง!
พอเขาวิ่งไปถึงปากหมู่บ้าน สิ่งแรกที่เห็นคือหมาล่าสัตว์เฮยเป่ยนำทางอยู่ข้างหน้า ตามด้วยเฉินอันกับหวังฟู๋กุ้ยที่ลากเลื่อนหิมะแบบง่าย ๆ อยู่
บนเลื่อนหิมะดูเหมือนจะมีของใหญ่ด้วย...
เขายังไม่ทันเห็นชัดว่าของใหญ่บนนั้นคืออะไร แต่เห็นว่าหวังฟู๋กุ้ยกลับมาแล้ว
เขาทั้งดีใจทั้งโมโหจริง ๆ!
ทั้งดีใจทั้งโมโหปนกัน เขาก็ด่าเสียงดังลั่นว่า "ไอ้หมา!! ไอ้ลูกเซ่อ แกยังกล้ากลับมาอีกหรือ!"