ซูหวานกำลังจะตอบตกลง ไม่คิดว่าซูโหรวโหรวจะพูดขึ้นมาก่อนว่า "แล้วฉันด้วย แล้วฉันด้วย!พี่เฉินอัน พวกเราสามคนจะไม่แยกจากกันตลอดชีวิต!!"
บรรยากาศที่เดิมทีจริงจังและโรแมนติกสุดๆ ถูกเธอป่วนจนกลับกลายเป็นความสนุกสนานขึ้นมา
เฉินอันมองซูโหรวโหรว เธอก็สวยไม่แพ้กัน แถมยังเต็มไปด้วยความสดใสวัยรุ่น
ในแววตาของซูโหรวโหรวก็เต็มไปด้วยความเร่งร้อน เธอไม่อยากแยกจากเฉินอัน และยิ่งไม่อยากแยกจากพี่สาวของเธอ
สำหรับเธอแล้ว ความสุขในวันนี้มากกว่าที่เคยมีมาทั้งชีวิต เธอจึงอยากให้ความสุขนี้ดำเนินต่อไป อยู่กับเฉินอันและซูหวานตลอดไป
แล้วเฉินอันก็หันไปมองซูหวาน พูดอย่างจริงจังว่า "ผมจะดูแลปกป้องพวกคุณให้ดีตลอดไป ทำให้พวกคุณมีชีวิตที่ดีขึ้น!"
ซูหวานไม่พูดอะไร แค่มองเฉินอันด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรัก
จากนั้นเธอก็ก้มหน้าลง แล้วโอบกอดเฉินอันเบาๆ
เธอไม่ใช่คนที่พูดเก่งอยู่แล้ว ทำได้เพียงแสดงความรู้สึกผ่านการกระทำ
ซูโหรวโหรวเห็นพี่สาวโอบกอดเฉินอันแล้ว ก็ทำตามบ้าง ริเริ่มโอบกอดเฉินอัน
พี่น้องตระกูลซูจึงโอบกอดเฉินอันไว้คนละข้าง
เพียงแต่... ร่างกายของซูหวานยังสั่นเทาเบาๆ แต่ก็ดีขึ้นมากกว่าเมื่อก่อนแล้ว
ดูเหมือนบาดแผลในใจของเธอกำลังค่อยๆ ฟื้นฟู
ดอกไม้ไฟบนท้องฟ้าถูกจุดจนหมดแล้ว ท้องฟ้ายามค่ำคืนกลับมามืดมิดอีกครั้ง เหลือเพียงกลิ่นกำมะถันที่ยังอบอวลอยู่ในอากาศ