เฉินอันพูดมาถึงตรงนี้ พูดไปถึงใจ ก็อดที่จะตาแดงขึ้นมาไม่ได้
เรื่องราวในชาติก่อน ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขาอีกครั้ง
ในชาติก่อน ต่อให้เฉินอันหาเงินได้มากมายขนาดไหน กลายเป็นเจ้านายใหญ่ที่ใครๆ ก็รู้จัก แต่ต่อให้ประสบความสำเร็จในหน้าที่การงานแค่ไหน ก็ไม่สามารถทำให้พี่น้องตระกูลซู พ่อแม่ ฟื้นคืนชีพขึ้นมาได้
จะไม่มีคนรักมาแบ่งปันความสุขแห่งความสำเร็จกับเขา แถมความผิดชอบชั่วดีก็ยังกัดกินใจเขาไปตลอดชีวิต จนถึงวินาทีที่ตาย เขายังคงเสียใจ...
ก็โชคดีที่ฟ้าประทานโอกาสให้กลับมาเกิดใหม่แบบนี้
ตอนนี้เขารู้สึกขอบคุณมากจริงๆ และอยากจะดูแลความสุขนี้ให้ยั่งยืนต่อไป
ชาตินี้เขาไม่ขอความร่ำรวยล้นฟ้า ขอแค่ให้คนในครอบครัวมีความสุข ก็พอใจแล้ว
พอตกกลางคืน ตอนทานข้าวกันทั้งครอบครัวก็อบอุ่นไปด้วยรอยยิ้ม
พอถึงเวลามืดต้องพักผ่อน เฉินอันก็พาซูหวานเข้าห้องตัวเองอย่างเป็นเรื่องเป็นราว
พวกเขากำลังจะไปจดทะเบียนสมรสกันแล้ว นอนด้วยกันก่อนสองวันก็ไม่เป็นไร
หลี่ชุยฮวายังแอบกระซิบบอกเฉินอันว่า “อันจื่อ เธอเร่งหน่อยนะ ทำให้แม่ได้อุ้มหลานชายตัวใหญ่ๆ เร็วๆ เลย!”
“หนูไม่รู้อีกหรอก ป้าอ้วนข้างบ้านน่ะอายุเท่าแม่ เรียนหนังสือด้วยกันด้วยซ้ำ เธอมีหลานชายสองคนหลานสาวหนึ่งคนแล้ว ทุกครั้งเธอชอบเอาความไม่มีหลานชายมาล้อเลียนแม่ แม่ฝากความหวังไว้ที่หนูนะ!”