บทที่ 45 พี่สาวคนที่เก้า เซียวหยงเฟย!
“องค์ชายแปด อย่าได้ทำเช่นนั้น!”
ชายชราคนหนึ่งที่ยืนอยู่ด้านหลังจีปู้เฉินส่ายหน้าอย่างเคร่งเครียด!
ที่เย่ฝานพูดนั้นไม่ผิด อ๋องเจิ้นเป่ยแห่งต้าเซี่ยย่อมตัดสินไม่ได้ว่าใครจะเป็นฮ่องเต้องค์ต่อไปของต้าโจว แต่เขามีอำนาจอย่างแน่นอนที่จะกำหนดว่าใครไม่มีสิทธิ์ขึ้นเป็นฮ่องเต้องค์ต่อไปของต้าโจว!
จีปู้เฉินโกรธจนใบหน้าดำคล้ำ พูดอะไรไม่ออกแม้แต่คำเดียว!
บรรยากาศในที่นั้นเงียบงันจนน่าขนลุก!
คำถามเช่นนี้ ไม่มีใครกล้าสอดปากแสดงความคิดเห็น!
“หวังต้าเหนียน ไป เข้าเมือง!”
เย่ฝานก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างองอาจ
“หยุด!”
จีปู้เฉินขวางหน้าเย่ฝาน น้ำเสียงเย็นชา “เย่ฝาน! อ๋องเจิ้นเป่ยแห่งต้าเซี่ย! เจ้าเข้าเมืองไปคนเดียวได้!”
“แต่ทหารห้าร้อยนายที่อยู่ด้านหลังเจ้า ตามกฎหมายของต้าโจวแล้ว หากไม่มีพระบรมราชโองการจากฝ่าบาท ก็ไม่มีสิทธิ์เข้าเมือง!”
“หากเจ้าจะบุกเข้าไปก็เชิญ! แต่เท่ากับว่าต้าเซี่ยประกาศสงครามกับต้าโจว!”
ไม่ไกลนัก หลี่โหยวหรานกลับไปนั่งบนรถเข็นอีกครั้ง
ตราบใดที่เย่ฝานเข้าไปในหลงตูแห่งต้าโจวเพียงลำพัง เขาก็มีวิธีเป็นหมื่นที่จะเอาชีวิตชายผู้นี้!
ดวงตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความเคียดแค้น!
เย็นเยียบราวน้ำแข็ง!
เย่ฝานขมวดคิ้ว สำนักใหญ่ถังเหมินอยู่ในหลงตูแห่งต้าโจว หากไม่พาหวังต้าเหนียนกับคนอื่นเข้าไปด้วย แล้วจะไปแย่งคนจากสำนักถังเหมินได้อย่างไร? ขณะที่เย่ฝานกำลังตัดสินใจว่าจะบุกเข้าไปหรือไม่!
เสียงแหลมเสียงหนึ่งพลันดังขึ้น:
“พระบรมราชโองการมาถึง! ฮ่องเต้แห่งต้าโจวมีรับสั่ง!”