ตอนที่ 30 ลอกเลียนอาวุธ!
“ถังเมียวอี เจ้านี่เป็นอัจฉริยะจริง ๆ!”
เย่ฝานรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาเล็กน้อย
เขาหยิบเอเคโฟร์ตี้เซเว่นขึ้นมาตรวจสอบอย่างละเอียด และยืนยันได้ว่าสามารถยิงได้!
เพียงบรรจุดินปืนเข้าไปในกระสุน แล้วติดหัวกระสุนเข้าไป ก็สามารถยิงออกไปได้แล้ว!
“ดี เตรียมตัวให้พร้อม ออกเดินทาง!”
“ใหญ่เก้าเล่า?”
“ไปถึงจวนแล้ว!”
“ดี!”
เย่ฝานไปพบเสิ่นหง แล้วให้นางอยู่รักษาจวนกงเจวียน
หลังรับประทานอาหารกลางวันในวันนั้น ทหารองครักษ์แปดร้อยนายแห่งจวนกงเจวียนควบม้าออกจากหลงตู เมืองหลวงของต้าเซี่ย มุ่งหน้าสู่แดนเหนืออย่างรวดเร็ว!
ทันทีที่พ้นเขตหลงตู เย่ฝานก็ออกคำสั่งให้มุ่งหน้าไปยังหุบเขามังกรสะบั้นด้วยความเร็วสูงสุด!
ม้าแต่ละตัวล้วนมีสายเลือดสัตว์มารอยู่ในกาย ต่อให้วิ่งสามวันสามคืนก็ไม่จำเป็นต้องหยุดพัก!
“ท่านอ๋อง มีคนอยู่ข้างหลังพวกเรา!”
หวังต้าเหนียนควบม้าเข้ามาใกล้เย่ฝาน!
เมื่อหันกลับไปมอง ห่างออกไปราวหนึ่งพันเมตร มีกลุ่มทหารม้าสวมเกราะดำติดตามมาอย่างไม่ลดละ จำนวนราวสามพันนาย!
หวังต้าเหนียนเสริมว่า “เป็นทหารม้าดำของฝ่าบาท!”
เย่ฝานหัวเราะ “หึ ๆ! ฝ่าบาทคงกลัวว่าข้าจะหนีกระมัง!”
“ไม่ต้องสนใจพวกเขา มุ่งตรงไปยังหุบเขามังกรสะบั้นแห่งแดนเหนือด้วยความเร็วเต็มกำลัง!”
ขณะเดียวกัน ท่ามกลางทหารม้าดำ นายทหารคนหนึ่งถามขึ้นว่า “ท่านแม่ทัพ พวกเราจะทำอย่างไร? ติดตามไปตลอดหรือขอรับ?”
แม่ทัพวัยกลางคนหัวเราะเยาะ “ฝ่าบาทมีรับสั่งว่า หากเย่ฝานไปช่วยเสิ่นมู่หรงที่หุบเขามังกรสะบั้นจริง ก็ไม่จำเป็นต้องให้พวกเราลงมือ!”
“คนแปดร้อยนายเผชิญหน้ากับเผ่าเหวียนหรงสามแสนนาย ไม่ต่างอะไรกับไปตายเปล่า!”
“ไยต้องให้ฝ่าบาททรงเป็นผู้ร้ายด้วยเล่า? หากมันกล้าหนีละก็...”
เขายกมือขึ้นทำท่าปาดคอ!
ขณะเดียวกัน ทหารม้าดำอีกสามพันนายปรากฏตัวขึ้นใกล้จวนกงเจวียนในหลงตูแห่งต้าเซี่ย ล้อมจวนกงเจวียนไว้แน่นหนาจนแม้แต่แมลงวันก็ยังบินออกไปไม่ได้!